The repressions implemented by Henry VIII towards Catherine of Aragon ensuing the rescindment of their connubial union

Celem pracy jest analiza na podstawie źródeł metod znęcania psychicznego oraz zastraszania zastosowanych przez króla Anglii Henryka VIII (1509-1547) wobec Katarzyny Aragońskiej, od momentu oddalenia jej z dworu królewskiego w 1531 roku aż do śmierci królowej w areszcie domowym w 1536 roku. Żmudne starania Henryka VIII o unieważnienie jego małżeństwa z wdową po swoim bracie, zwane w historiografii Wielką Królewską Sprawą, zostały wszczęte w 1527 roku i ostatecznie doprowadziły do zerwania ze Stolicą Apostolską oraz utworzenia Kościoła Anglii. Henryk VIII wygnał z dworu oraz uwięził Katarzynę Aragońską pozbawiając ją prawa do tytułowania się królową Anglii nadając jej w zamian tytuł Księżnej Wdowy Walii. W 1533 roku formalnie unieważnił ich dwudziestoczteroletnie małżeństwo podczas pokazowego procesu w Dunstable Priory. Otoczona garstką hiszpańskich służących infantka wiodła klasztorne życie w areszcie domowym w podupadających zamkach i twierdzach. Częstym przenosinom chorowitej Katarzyny towarzyszyło uszczuplanie jej iberyjskiego fraucymeru oraz pogarszanie się standardów życia. Skazana na ostracyzm oraz przemoc psychiczną nie miała dostępu do pieniędzy, zakazywano jej kontaktów z córką oraz poddawano nieustannej inwigilacji przez służbę złożoną ze szpiegów Henryka VIII i Thomas'a Cromwell’a. Pomimo represji aż do swojej śmierci Katarzyna uparcie tytułowała się królową Anglii, uważała się za prawowitą i jedyną małżonkę Henryka VIII oraz odmawiała zaakceptowania rozłamu królestwa z Rzymem.

The purpose of the following research paper is the scrutinization through a meticulous perusal of primary sources the methods of maltreatment, intimidation and psychological abuse implemented by King Henry VIII (1509-1547) towards his first spouse - Queen Catherine of Aragon, from the instigation of her banishment from Tudor courtly life in 1531 right until her demise in inconspicuousness under house-arrest in 1536. Henry VIII’s arduous endeavours to nullify his connubial union to his brother’s widow (referred to in historiography as the King’s Great Matter), were initiated in 1527 and ultimately culminated in the kingdom’s severance from the Apostolic See and the establishment of an autonomous Church of England. Ensuingly, the sovereign banished and imprisoned Catherine of Aragon from Tudor courtly life and stripped her of the title of Queen consort of England in exchange for the title of the Dowager Princess of Wales. In 1533 through the final adjudgment of the archiepiscopal court convened at Dunstable Priory their twenty-four-year connubial union was formally nullified. Whilst remaining incarcerated in heavily-guarded decaying castles and fortresses Catherine led a conventual life encircled by a handful of her Spanish household-staff. The perennial dedomiciling of the infirmed Infanta was accompanied by the diminishment of her Iberian ladies-in-waiting and a deterioration of her living conditions. Subjected to ostracism and psychological abuse she remained financially incapacitated, was prohibited from contacting her daughter and was under constant surveillance by Henry VIII’s and Thomas Cromwell’s spies. Notwithstanding the aforementioned repressions, right until her death Catherine persisted in styling herself as Queen of England, regarded herself as the rightful and only spouse of Henry VIII and refused to adhere to the kingdom's separation from the Holy See.