Polityka Turcji wobec Azerbejdżanu i państw Azji Centralnej w XXI wieku

Celem niniejszej pracy jest analiza polityki Turcji wobec Azerbejdżanu i państw turkijskich Azji Centralnej: Kazachstanu, Kirgistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu, ze szczególnym uwzględnieniem współczesnego wymiaru współpracy gospodarczej, wojskowej i instytucjonalnej. Praca analizuje również ideologiczne podstawy tej polityki, w tym wpływ ideologii turkizmu i panturkizmu na działania podejmowane przez tureckich decydentów politycznych, a także wybrane uwarunkowania historyczno-kulturowe relacji turecko-turkijskich. Przedstawiono w niej obecny kierunek polityki tureckiej wobec państw turkijskich oraz liczne czynniki mające wpływ na spadek i wzrost zaangażowania Turcji w Azerbejdżanie i regionie Azji Centralnej w poszczególnych okresach. Uwzględniono między innymi wydarzenia takie jak konflikt o Górski Karabach oraz przejęcie władzy przez Partię Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP). Z przeprowadzonej analizy wynika, że współczesna polityka Turcji koncentruje się przede wszystkim na współpracy gospodarczej oraz zwiększaniu współzależności instytucjonalnych, o czym świadczy powstanie Rady Turkijskiej, przekształconej następnie w Organizację Państw Turkijskich. Obecny wymiar współpracy wskazuje na odejście od panturkijskiej wizji wspólnoty ponadnarodowej z dominującą rolą Turcji.