Polityka rządów Mateusza Morawieckiego i Donalda Tuska wobec Ukrainy w latach 2022–2024: analiza porównawcza

Praca przedstawia analizę porównawczą polityki Polska wobec wojny w Ukrainie w latach 2022–2024 (z odwołaniami do części danych sondażowych z 2025 r.), w kontekście pełnoskalowej inwazji Rosji z 24 lutego 2022 r. Celem jest empiryczne sprawdzenie, czy i w jaki sposób zmiana rządu w grudniu 2023 r. przełożyła się na charakter wsparcia dla Ukrainy (społecznego, ekonomicznego i militarnego) oraz jak równolegle ewoluowały postawy społeczne wobec uchodźców, wojny i bezpieczeństwa państwa. Autor koncentruje się na ostatnim roku urzędowania Mateusz Morawiecki (rząd Prawa i Sprawiedliwości) oraz pierwszych miesiącach gabinetu Donald Tusk (rząd Koalicji 15 października), opierając się na analizie źródeł publicznych i danych badań opinii. W rozdziale pierwszym opisano reakcję rządu Morawieckiego: jednoznacznie proukraińską linię, szybkie rozwiązania prawne dla uchodźców, rolę Polski jako zaplecza logistycznego oraz szeroką pomoc humanitarną i wojskową, a także narastające koszty i napięcia (m.in. kryzys zbożowy). Rozdział drugi wskazuje, że rząd Tuska utrzymał strategiczny kurs wsparcia, przesuwając akcenty w stronę większej instytucjonalizacji i silniejszego powiązania działań z mechanizmami Unii Europejskiej i NATO, przy jednoczesnych próbach łagodzenia sporów sektorowych. W rozdziale trzecim — na podstawie sondaży (m.in. CBOS) — prześledzono przejście od bezprecedensowej mobilizacji i bardzo wysokiego poparcia społecznego w 2022 r. do stopniowego „zmęczenia solidarnością” w kolejnych latach: pomoc nadal jest w większości popierana, ale coraz częściej warunkowana kontrolą kosztów i oczekiwaniem rozwiązań politycznych prowadzących do zakończenia wojny. Wnioski potwierdzają zasadniczą ciągłość pro-ukraińskiej polityki państwa mimo okresowych kryzysów, przy jednoczesnym spadku intensywności i jednoznaczności społecznego poparcia wraz z wydłużaniem się konfliktu i narastaniem obciążeń.

The thesis presents a comparative analysis of Poland’s policy toward the war in Ukraine in the years 2022–2024 (with references to selected polling data from 2025), in the context of Russia’s full-scale invasion of 24 February 2022. Its aim is to empirically examine whether — and in what ways — the change of government in December 2023 translated into the nature of support for Ukraine (social, economic, and military), and how social attitudes toward refugees, the war, and national security evolved in parallel. The author focuses on the final year of Mateusz Morawiecki’s tenure (the Law and Justice government) and the first months of Donald Tusk’s cabinet (the “15 October Coalition” government), drawing on an analysis of public sources and public-opinion research data. Chapter One describes the Morawiecki government’s response: a clearly pro-Ukrainian stance, swift legal solutions for refugees, Poland’s role as a logistical hub, and broad humanitarian and military assistance, alongside rising costs and growing tensions (including the grain crisis). Chapter Two indicates that the Tusk government maintained the strategic course of support, shifting the emphasis toward greater institutionalization and a stronger linkage of actions to European Union and NATO mechanisms, while simultaneously attempting to ease sectoral disputes. In Chapter Three — based on surveys (including CBOS) — the thesis traces the transition from unprecedented mobilization and very high support in 2022 to a gradual “solidarity fatigue” in subsequent years: assistance is still supported by a majority, but increasingly conditioned on cost control and on expectations of political solutions leading to an end to the war. The conclusions confirm the fundamental continuity of the state’s pro-Ukrainian policy despite periodic crises, while also noting a decline in the intensity and unequivocal nature of public support as the conflict has prolonged and burdens have grown.