Neuropsychological Effects of COVID-19 in Turkish Sample

W niniejszej rozprawie analizowano różnorodne czynniki, które mogą mieć związek z subiektywnymi skargami na zaburzenia poznawcze u osób po COVID-19. Zbadano 86 tureckich ozdrowieńców. Mierzono częstotliwość i nasilenie problemów poznawczych po COVID-19 w sześciu domenach poznawczych: smak/węch, użycie rąk, szybkość przetwarzania informacji, funkcje wyższego rzędu, pamięć oraz język/komunikacja. Wykorzystując metody nieparametryczne oraz analizę regresji, wykazano, że subiektywne skargi na deficyty pamięci po COVID-19 były bardziej nasilone u osób z wcześniejszymi schorzeniami somatycznymi. Występowanie choroby neurologicznej przed COVID-19 istotnie wiązało się z subiektywnymi skargami na spowolnienie przetwarzania informacji po COVID-19. Depresja była powiązana ze zwiększonymi trudnościami sensorycznymi i przetwarzania informacji. Natomiast lęk paradoksalnie korelował z mniejszą liczbą skarg dotyczących zaburzeń smaku i węchu. Osoby, które doświadczyły bardziej nasilonych ostrych objawów COVID-19, miały również wyższe wskaźniki skarg na trudności poznawcze. Analizując zmienne demograficzne, wykazano, że płeć męska wiązała się ze zgłaszaniem większych trudności z szybkością przetwarzania informacji. Natomiast poziom wykształcenia oraz status finansowy nie wykazywały istotnych powiązań ze skargami na osłabienie funkcji poznawczych po COVID-19.
Podsumowując, badanie podkreśla potrzebę: (1) ukierunkowanych ocen, (2) spersonalizowanych interwencji oraz (3) rehabilitacji opartej na społeczności, biorąc pod uwagę brak wyraźnych efektów socjoekonomicznych. Mimo ograniczeń związanych z błędem samoopisu, wyniki przemawiają za indywidualizacją opieki po COVID-19, przy czym przyszłe badania powinny skupić się na biomarkerach i interwencjach.

This study examined the factors influencing subjective neurocognitive complaints in 86 Turkish COVID-19 survivors. It focused on the frequency and severity of these issues among individuals with pre-existing health conditions before contracting COVID-19, those who experienced anxiety or depression after infection, and the impact of education, financial status, and gender across six cognitive domains: taste/smell, hand function, information processing speed, higher-level functioning, memory, and language/communication. Data was collected through both online and paper surveys. Using nonparametric methods and logistic regression analysis, the findings revealed domain-specific patterns. Memory deficits were more pronounced in individuals with pre-existing somatic conditions, while neurological conditions led to slower processing speed. Depression was linked to heightened sensory and processing difficulties, whereas anxiety unexpectedly correlated with fewer smell/taste complaints. Male participants reported greater challenges with processing speed, and those who experienced more severe acute COVID-19 symptoms tended to have worse cognitive outcomes. However, education level and financial status did not show significant associations with neurocognitive complaints. In conclusion, the study highlights the need for: (1) targeted assessments, (2) tailored interventions; and (3) community-based rehabilitation, given the lack of socioeconomic effects. Though limited by self-report bias, these findings advocate for personalized post-COVID care, with future research needed on biomarkers and interventions.