The female perspective: representations of colonies and colonized peoples in 19th-century texts by British women travellers (Emma Roberts, Anne Barnard, Judith Cohen Montefiore)

Niniejsza praca analizuje sposób, w jaki trzy dziewiętnastowieczne brytyjskie autorki literatury podróżniczej, Emma Roberts, Lady Anne Barnard oraz Lady Judith Cohen Montefiore, przedstawiały skolonizowane ludy oraz obszary, przez które podróżowały. Przedmiotem analizy są następujące teksty: Notes of an Overland Journey Through France and Egypt to Bombay (1841) autorstwa Roberts, South Africa a Century Ago: Letters Written from the Cape of Good Hope (1797–1801) autorstwa Barnard, wydane w 1910 roku, oraz Notes from a Private Journal of a Visit to Egypt and Palestine (1844) autorstwa Montefiore. W pracy przedstawiono trzy główne pytania badawcze. Po pierwsze, w jaki sposób w każdym z omawianych tekstów funkcjonuje dyskurs orientalistyczny i kolonialny w ujęciu Edwarda Saida. Po drugie, jak płeć autorek komplikuje ten dyskurs lub w nim pośredniczy, zgodnie z koncepcją Sary Mills, która określa kobiece piśmiennictwo jako „dwugłosowe” (double-voiced). Po trzecie czy trzy różnie usytuowane kobiety tworzą podobne, czy odmienne wyobrażenia skolonizowanych ludów oraz zamieszkiwanych przez nie ziem. Analizę przeprowadzono metodą wnikliwej lektury tekstu (close reading), odwołując się do zaproponowanych przez Mary Louise Pratt pojęć „strefy kontaktu” (contact zone) i „człowieka patrzącego” (seeing-man), a także do rozważań Gayatri Chakravorty Spivak dotyczących podwójnie zmarginalizowanej kobiety skolonizowanej. W kolejnych rozdziałach analitycznych omówiono sposób, w jaki każda autorka przedstawia rdzenną ludność oraz krajobraz kolonialny. Wnioski płynące z pracy wskazują, że kobiecej kolonialnej literatury podróżniczej nie można postrzegać ani jako jednoznacznie uwikłanej w imperializm, ani jako bezpośredniego oporu wobec niego. Pozycja zawodowa Roberts, status administracyjny Barnard oraz religijne usytuowanie Montefiore kształtują odmienne warianty podzielonej „dwugłoswej” narracji, o której pisze Mills. Płeć wpływa na obecne w ich tekstach imperialne założenia, lecz ich nie usuwa.

This thesis examines how three nineteenth-century British women travel writers, Emma Roberts, Lady Anne Barnard and Lady Judith Cohen Montefiore, represented colonised peoples and the lands through which they travelled. It analyses Roberts’s Notes of an Overland Journey Through France and Egypt to Bombay (1841), Barnard’s South Africa a Century Ago: Letters Written from the Cape of Good Hope (1797–1801) (published 1910), and Montefiore’s Notes from a Private Journal of a Visit to Egypt and Palestine (1844). The study asks three questions: how Orientalist and colonial discourse, as described by Edward Said, operates in each text; how each writer’s gender complicates or mediates that discourse, following Sara Mills’s account of women’s travel writing as “double-voiced”; and whether three differently positioned women produce similar or different representations of the colonised and the land. The analysis proceeds through close textual reading supported by Mary Louise Pratt’s concept of the “contact zone” and the “seeing-man”, and by Gayatri Chakravorty Spivak’s account of the doubly marginalised colonised woman. Each analytical chapter considers one writer’s depiction of the native peoples and of landscape in turn. The thesis concludes that women’s colonial travel writing cannot be read simply as complicit with empire or as straightforwardly resistant to it. Instead, Roberts’s professional position, Barnard’s administrative one, and Montefiore’s religious one each shape a different version of the divided double-voice narrative that Mills identifies. Gender shapes the imperial assumptions running through their texts, but it does not erase them.