The EU accession trajectories of Georgia, Ukraine and Moldova

Celem niniejszej rozprawy jest analiza trajektorii akcesji Gruzji, Mołdawii i Ukrainy po ich uznaniu za kraje kandydujące do UE w 2022 roku. Zamiast oferować wąską, techniczną ocenę kryteriów reform lub zgodności prawnej z kryteriami kopenhaskimi, badanie priorytetowo traktuje wymiary polityczne i strategiczne leżące u podstaw ich procesów integracji z UE. Głównym argumentem jest to, że akcesję krajów stowarzyszonych należy rozumieć jako część szerszej rekonfiguracji porządku europejskiego, na którą wpłynęła pełnoskalowa inwazja Rosji na Ukrainę. Pytanie badawcze brzmi: jakie czynniki polityczne, strategiczne i instytucjonalne ukształtowały decyzję UE o przyznaniu statusu kraju kandydującego Gruzji, Ukrainie i Mołdawii? Zgodnie z teorią racjonalistyczną i konstruktywistycznymi ramami teoretycznymi, rozprawa sugeruje, że proces akcesji do UE nie jest jedynie technokratycznym procesem warunkowości i transferu reguł, ale raczej aktorem geopolitycznym. Z tych powodów rozszerzenie jest postrzegane jako projekt normatywny i narzędzie geopolityczne, kształtowane przez konkurujące interesy, strategiczną niejednoznaczność i logikę zróżnicowanej integracji. W zakresie metodologii wykorzystano analizę porównawczą studium przypadku, skupiającą się na Gruzji, Mołdawii i Ukrainie, oraz analizę jakościową. Badania wykorzystują dokumenty polityki UE jako jedno z głównych źródeł rozprawy, obok monografii i artykułów naukowych.

The aim of this dissertation is to analyse the accession trajectories of Georgia, Moldova, and Ukraine following their designation as EU candidate countries in 2022. Rather than offering a narrow, technical assessment of reform benchmarks or legal compliance with the Copenhagen criteria, the study prioritises the political and strategic dimensions that underpin their EU integration processes. The main argument is that the accession of Associated Trio countries needs to be understood as part of a broader reconfiguration of the European order, influenced by Russia’s full-scale invasion of Ukraine. The research question is what political, strategic, and institutional factors shaped the EU’s decision to grant candidate status to Georgia, Ukraine, and Moldova. According to the rationalist theory and the constructivist theoretical framework, the dissertation suggests that the EU accession process is not merely a technocratic process of conditionality and rule transfer, but rather a geopolitical actor. Because of these reasons, enlargement is considered a normative project and a geopolitical tool, shaped by competing interests, strategic ambiguity, and the logic of differentiated integration. Regarding the methodology, a comparative case study analysis is used, which pays attention to Georgia, Moldova, and Ukraine, and qualitative analysis. The research integrates EU policy documents as one of the main sources of the thesis, alongside monographs and academic articles.