Irena Krzywicka-sojuszniczka czy przeciwniczka kobiet? Analiza publicystyki autorki w perspektywie feministycznej

Praca jest analizą międzywojennej publicystyki Ireny Krzywickiej. Celem rozważań była próba odpowiedzi na pytanie czy autorkę można uznać za feministkę. W esejach publikowanych na łamach „Wiadomości Literackich” wygłosiła swoje poglądy dotyczące emancypacji, a jej postawę współcześnie uznaje się za niekonsekwentną, ze względu na poparcie dla płci żeńskiej współistniejące z jej krytyką. Jednak badaczki feministyczne, jak na przykład Ewa Kraskowska, uznają niekiedy Krzywicką za przeciwniczkę kobiecości. Przyjrzenie się biografii publicystki, społecznej pozycji kobiet z przełomu XIX i XX wieku oraz dokładne wczytanie się w jej teksty umożliwiło uzasadnienie niejednorodnego światopoglądu. Omówiono głos Krzywickiej w dyskusji na temat literatury kobiecej. Zbadano wpływ racjonalizmu, liberalizmu oraz socjalizmu na tezy publicystki. Analizy dokonano z uwzględnieniem strategii stosowanych przez krytyczki feministyczne. Wnikliwa lektura, rewizja przestarzałych dziś dzieł oraz przyjrzenie się językowej warstwie esejów doprowadziły do wyodrębnienia punktów wspólnych między badawczymi dążeniami Krzywickiej oraz współczesnych feministek. Wynikiem pracy jest konstatacja, że na niespójny światopogląd autorki wpłynęły zmiany obyczajowe na przełomie wieków oraz ideologicznie niejednorodny charakter tamtych czasów.