Determinanty i implikacje poszerzania strefy euro. Kwestia polska

Abstrahując od Wielkiej Brytanii, która opuszcza Unię Europejską, wyłącznie Dania ma możliwość pozostawania poza obszarem wspólnej waluty europejskiej. Wszystkie pozostałe państwa członkowskie, które dotychczas nie wprowadziły do obiegu euro, mają takie traktatowe prawo i obowiązek. Warunkiem przystąpienia do strefy euro jest spełnienie wszystkich pięciu nominalnych kryteriów konwergencji z Maastricht oraz zgodność ustawodawstwa krajowego z acquis communautaire, czyli porządkiem prawnym obowiązującym w Unii Europejskiej. Szczególne trudności sprawia pretendentom kryterium fiskalne dotyczące maksymalnie dopuszczalnego deficytu budżetowego. Gdy nie jest ono przestrzegane, Komisja Europejska wdraża procedurę nadmiernego deficytu (EDP). Aktualnie procedura ta ma miejsce w przypadku Francji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii. W roku 2015 EDP została zdjęta z Polski, ale nie ma pewności, czy pod koniec dekady nie będzie ponownie nałożona, ze względu na ryzyko ponownego przekroczenia deficytu sektora finansów publicznych w wysokości 3 proc. PKB. W latach 20. XXI wieku można oczekiwać przystąpienia do europejskiej unii walutowej wszystkich krajów, które wciąż jeszcze posługują się swoimi narodowymi walutami, łącznie z Danią, oraz poszerzania UE o nowe państwa członkowskie, które będą poszerzały także strefę euro. Choć nie ma w tej kwestii stuprocentowej pewności, to trzeba przyjąć, że euro przetrwa obecne trudności i wyjdzie z nich wzmocnione. W artykule Autorzy postawili pytanie, czy Polska w najbliższych latach powinna przystąpić do strefy euro, zdając sobie z jednej strony sprawę z jej niedoskonałości, z drugiej zaś widząc pozytywne względy ekonomiczne takiej decyzji. Do weryfikacji empirycznej przedstawionego problemu badawczego wykorzystano metodykę mieszaną – zarówno badań jakościowych, jak i wyniki badań ilościowych.

This article focuses on the efficiency of public administration in Poland in the broad sense. It presents the results of the authors’ own research into the efficiency of province-level Voivodship Offices in Poland from 2008 to 2012. The research made it possible to identify the degree of variation in the efficiency of functioning of these offices and to indicate the underlying causes of the differences. The efficiency of functioning of Voivodship Offices was measured based on a nonparametric approach with use of the Data Envelopment Analysis (DEA) method. It was found that the investigated offices differ considerably in terms of efficiency of functioning. Based on the identified differences in the efficiency levels, a ranking of the offices was also compiled. The results of the research indicate a clear occurrence of a scale effect in the functioning of Voivodship Offices. This, in practice, means that the number of people and businesses they serve is too small in relation to the resources and inputs used. In the course of the research, the unit costs of selected administrative services were evaluated as well as the relationship between the number of employees and the number of analysed services. Conclusions drawn from the research made it possible to formulate recommendations regarding necessary action to be taken in order to improve the efficiency of functioning of Poland’s Voivodship Offices.