Życie w mieście wertykalnym – analiza porównawcza Chongqingu i Singapuru

Praca dotyczy paradygmatu miasta wertykalnego oraz urbanizacji wielopoziomowej. Przedstawiono w niej genezę rozwoju pionowych ośrodków miejskich, związaną z powstaniem pierwszych drapaczy chmur w Chicago oraz koncepcjami Le Corbusiera lub Kenzo Tange. Za kontekst posłużyły również odmienne klasyfikacje budynków wysokościowych i podejścia do rozwoju budownictwa wzwyż na świecie. Wyodrębniono również poszczególne przyczyny iwyzwania powstawania miast wertykalnych, które dotyczą zarówno przestrzennych, ekonomicznych jak i społecznych uwarunkowań. Przeprowadzona interpretacja przykładów dwóch azjatyckich metropolii Chongqingu i Singapuru, doprowadziła do identyfikacji dwóch modeli miasta wielopoziomowego. Praca umożliwiła porównanie unikatowych warunków geograficznych, przedstawionych na tle wydarzeń historycznych oraz danych statystycznych dotyczących wielkości miast oraz zróżnicowania zamieszkującego ich społeczeństwa. Kluczowe dla wyniku rozważań było przedstawienie organizacji życia w tych wielopoziomowych azjatyckich miastach. Zestawienie najważniejszych elementów funkcjonowania ośrodków, dotyczyło infrastruktury transportowej, dostępu do terenów zieleni, przestrzeni publicznej, flagowych inwestycji miejskich oraz życia codziennego mieszkańców. Praktyki miejskie w niektórych przypadkach były zbliżone, jednak wielokrotnie poszczególne rozwiązania znacznie się różniły, przykładowo w kontekście podejścia władz do rozwoju wertykalnego. Odmienne uwarunkowania lokalne, poparte przykładami w postaci map uksztaltowania terenu oraz fotografii pozwoliły wnioskować, że kierunek rozwoju miasta wertykalnego może różnić się w zależności od kontekstu miejskiego.

This thesis examines the paradigm of the vertical city and multi-level urbanization. It traces the origins of vertical cities, linking them to the construction of the first skyscrapers in Chicago and the concepts of Le Corbusier and Kenzo Tange. Different classifications of high-rise buildings and approaches to the development of high-rise construction around the world also served as context. Specific causes and challenges of the emergence of vertical cities were also identified, relating to spatial, economic, and social conditions. The analysis of two Asian metropolises, Chongqing and Singapore, led to the identification of two models of the multi-level city. The thesis enabled a comparison of unique geographical conditions, presented against the backdrop of historical events and statistical data regarding city size and the diversity of their populations. Crucial to the findings was the presentation of how life is organized in these multi-level Asian cities. The comparison of the most important elements of how these cities function focused on transportation infrastructure, access to green spaces, public spaces, flagship urban projects, and the daily lives of residents. Urban practices were similar in some cases, but in many instances, specific solutions differed significantly, for example, in the context of the authorities’ approach to vertical development. Different local conditions, supported by examples such as topographic maps and photographs, led to the conclusion that the direction of vertical urban development may vary depending on the urban context.