Analiza zmian powierzchni lodowca Jostedalsbreen w latach 2019–2023 na podstawie danych satelitarnych Sentinel-2

Regresja lodowców jest jednym z najważniejszych wskaźników zmian klimatu na całym świecie. Celem niniejszej pracy była analiza zmian powierzchni największego lodowca kontynentalnej Europy – Jostedalsbreen w latach 2019–2023 oraz zidentyfikowanie obszarów najbardziej podatnych na regresję, czy zmiany powierzchni świadczą o postępującym wycofywaniu się lodowca oraz jaka jest ich skala. W badaniu wykorzystano zdjęcia satelitarne Sentinel-2 wykonane w czerwcu, lipcu i sierpniu każdego z analizowanych lat. Do analizy zastosowano również dane Global Land Ice Measurements from Space (GLIMS), które posłużyły do wyznaczenia obszaru badań, a także zawierały informacje na temat powierzchni lodowca w 2000 roku. Następnie obliczono wskaźnik teledetekcyjny Normalized Difference Snow Index (NDSI), w celu wyznaczenia obszaru lodowca w badanym okresie. Obliczono następnie powierzchnię lodowca w poszczególnych latach 2019 – 490 km² , 2020 – 495 km², 2021 – 490 km², 2022 – 488 km² , 2023 – 494 km². Wyniki badania zaprezentowano w postaci map zmian powierzchni lodowca w poszczególnych latach, wykresu serii czasowej średnich wartości NDSI oraz tabeli z uzyskanymi wartościami. Analiza wskazała na niewielkie wahania powierzchni lodowca w granicach 7 km². Nie zaobserwowano stałej tendencji spadkowej, jednak zmniejszenia obszaru w poszczególnych latach wskazują części lodowca bardziej narażone na miejscowe topnienia. Przygotowane dane potwierdziły również przydatność wskaźnika NDSI do identyfikacji zasięgu lodowca.

Glacier retreat is one of the most important indicators of climate change worldwide. The aim of this study was to conduct a change detection analysis of the surface area of the largest glacier in continental Europe – Jostedalsbreen – between 2019 and 2023, and to identify regions most susceptible to retreat, to determine whether surface changes indicate progressive glacier recession, and to assess their magnitude. Satellite imagery from Sentinel-2 acquired in June, July, and August of each analysed year, was used in the study. Additionally, data from the Global Land Ice Measurements from Space (GLIMS) database were employed to delineate the study area and to provide information on the glacier’s extent in the year 2000. Afterwards, The Normalized Difference Snow Index (NDSI) was used to determine the glacier’s extent. The glacier’s area was then measured for each year: 2019 – 490 km², 2020 – 495 km², 2021 – 490 km², 2022 – 488 km², and 2023 – 494 km². The results of the study were presented in the form of maps showing annual changes in glacier extent, a time-series chart of mean NDSI values, and a table with the obtained measurements. The analysis indicated small fluctuations in glacier area within a range of 7 km². Although no consistent decreasing trend was observed, reductions in certain years point to glacier zones more prone to localized melting. The results also confirmed the usefulness of the NDSI index in identifying glacier extent.