La terminologia bancaria italiana e il suo influsso sul lessico finanziario inglese e polacco

Niniejsza praca ma na celu analizę terminologii sektora bankowości we Włoszech oraz jej powiązań z systemami językowymi angielskim i polskim. Po zarysowaniu historycznego rozwoju sektora bankowego we Włoszech, badanie koncentruje się na procesach, które doprowadziły do powstania i ewolucji włoskiego słownictwa bankowego. Na podstawie korpusu wybranych tekstów instytucjonalnych i dokumentów bankowych w języku włoskim przedstawiono zbiór kluczowych terminów, strukturę morfologiczną których poddano następnie analizie. W ostatnim rozdziale terminy włoskie zestawiono z ich odpowiednikami w języku angielskim i polskim, po to, aby kolejno zidentyfikować wśród nich różne typy zapożyczeń (zasymilowane, niezasymilowane i semantyczne). Wyniki potwierdzają znaczącą rolę włoskiej tradycji bankowej w kształtowaniu słownictwa finansowego w badanych językach.

This thesis aims to examine the terminology used in the Italian banking sector and its connections with the English and Polish language systems. After outlining the historical development of banking in Italy, the study focuses on the processes that shaped and influenced the evolution of Italian banking vocabulary. Using a corpus of selected institutional texts and banking documents, a set of key terms was identified and their morphological structure was subsequently analysed. In the final chapter, the Italian terms are compared with their English and Polish equivalents in order to identify different types of borrowings (assimilated, non-assimilated, and semantic). The findings highlight the significant role of the Italian banking tradition in shaping the financial vocabulary of the languages examined.

La presente tesi si propone di analizzare la terminologia del settore bancario in Italia e i suoi legami con i sistemi linguistici inglese e polacco. Dopo una breve ricostruzione dello sviluppo storico del sistema bancario italiano, l'analisi si concentra sui processi che hanno portato alla formazione e all'evoluzione del lessico bancario in lingua italiana. Sulla base di un corpus composto da testi istituzionali e documenti bancari, è stato individuato un insieme di termini chiave, la cui struttura morfologica è stata successivamente esaminata. Nell'ultimo capitolo i termini italiani vengono confrontati con i rispettivi equivalenti in inglese e in polacco, al fine di identificare diverse tipologie di prestiti linguistici (adattati, non adattati e semantici). I risultati ottenuti confermano il ruolo rilevante della tradizione bancaria italiana nella definizione del vocabolario finanziario presente nelle lingue analizzate.