Baśń czy parabola? Genologiczne wędrówki po Dolinie Muminków

Celem niniejszej pracy dyplomowej jest zbadanie kwestii przynależności gatunkowej książek o Muminkach Tove Jansson, ze szczególnym uwzględnieniem cech wspólnych z baśnią. Ponadto praca uwzględnia inne gatunki, a także literackie oraz pozaliterackie inspiracje, których tropy można wskazać w prozie Jansson. Praca zawiera analizę poszczególnych tomów lub fragmentów cyklu książek o Muminkach. Teksty wchodzące w skład serii o Muminkach zostały zestawione z wybranymi koncepcjami, takimi jak filozofia egzystencjalna, dydaktyzm, antypedagogika, biblioterapia w celu wskazania podobieństw i różnic. Autorka koncentruje się na dwóch głównych nurtach, które można wyszczególnić w twórczości Tove Jansson – baśniowo-mitycznym oraz filozoficzno-dydaktycznym – oraz analizuje, w jaki sposób przeplatają się i ewoluują w kolejnych tomach. Inspiracje, gatunki i tropy podzielono na cztery zakresy tematyczne, to jest: baśń, mit, odniesienia do filozofii oraz psychologii. W ramach nurtu baśniowo-mitycznego porównano strukturę opowiadania Małe trolle i duża powódź z teorią Władimira Proppa oraz przeanalizowano tom szósty, Zima Muminków przez pryzmat koncepcji monomitu Josepha Campbella. W części dotyczącej nurtu filozoficzno-dydaktycznego badane są przejawy inspiracji egzystencjalizmem (nawiązania m. in. do Bergsona, Sartre’a i Camusa), a także inspiracje gatunkami dydaktycznymi (przede wszystkim parabolą i bajką zwierzęcą), oraz psychologicznymi (bajką terapeutyczną i prozą psychologiczną), co sugeruje, że seria o Muminkach wymyka się jednoznacznej klasyfikacji.