Ciało jako medium pracy i towar. Świat modelingu między inscenizacją a doświadczeniem codziennym

W niniejszej pracy analizuję świat modelingu jako przestrzeń, w której ciało funkcjonuje jednocześnie jako medium pracy i towar podlegający normalizacji rynkowej. Na Podstawie siedmiu wywiadów pogłębionych przeprowadzonych z osobami pracującymi w branży modelingowej zbadałam, w jaki sposób praca ciałem wpływa na poczucie tożsamości i granicę między “ja” a wizerunkiem, do kogo należy ciało w relacjach z agencjami i rynkiem oraz w jaki sposób inscenizowana rzeczywistość modelingu rozmija się z codziennym doświadczeniem pracujących w nim osób. Analiza zebranego materiału ujawnia pięć wzorców ponad indywidualnych potwierdzonych u wszystkich respondentek, przy jednoczesnym zróżnicowaniu ich indywidualnych doświadczeń i strategii radzenia sobie z utowarowieniem własnego ciała. Kluczowym odkryciem jest fakt, że badane są jednocześnie ofiarami i współproducentkami systemu inscenizacji, świadomie współtworzą mit luksusu, od którego same chciałyby się uwolnić.

This thesis analyses the world of modelling as a space in which the body functions simultaneously as a medium of labour and a commodity subject to market normalisation. Drawing on seven in-depth interviews conducted with individuals working in the modelling industry, the study examines how working with one's body affects one's sense of identity and the boundary between the self and one's image, to whom the body belongs in relations with agencies and the market, and how the staged reality of modelling diverges from the everyday experience of those who work within it. The analysis reveals five cross-individual patterns confirmed across all respondents, alongside significant variation in their individual strategies for coping with the commodification of their bodies. A key finding is that the respondents are simultaneously victims and co-producers of the system of staging, they consciously contribute to the myth of luxury from which they themselves seek to break free.