Charakterystyka audialnych i wizualnych środków dowodowych w postępowaniu cywilnym

Praca dotyczy charakterystyki audialnych i wizualnych środków dowodowych w postępowaniu cywilnym. Analizie poddano ich podstawy prawne, w szczególności art. 308 k.p.c. oraz zasady przeprowadzania tych dowodów, polegające na odpowiednim stosowaniu przepisów dotyczących przeprowadzania dowodu z dokumentów lub oględzin. Opisano aktualne i historyczne ujęcia pojęcia dokumentu w prawie cywilnym procesowym i materialnym. Dokonano klasyfikacji na środki dowodowe audialne, wizualne i audiowizualne, w ramach której wyszczególniono i omówiono konkretne rodzaje dowodów. Szczególną uwagę poświęcono problemom praktycznym i prawnym związanym z ich wykorzystaniem w trakcie postępowania cywilnego, mocą dowodową, a także oceną ich wiarygodności. Praca opiera się na metodzie dogmatycznoprawnej.

The thesis concerns the characteristics of audio and visual evidence in civil proceedings. It examines their legal basis, in particular Article 308 of the Polish Code of Civil Procedure, as well as the rules governing the taking of such evidence, which involve the appropriate application of provisions relating to documentary evidence or inspections. The study discusses both current and historical approaches to the concept of a document in substantive and procedural civil law. A classification of audio, visual, and audiovisual means of evidence is presented, within which specific categories of evidence are distinguished and analysed. Particular attention is devoted to practical and legal issues related to their use in civil proceedings, their probative value, and the assessment of their reliability. The thesis is based on the dogmatic legal method.