Licencja
Драматургия Александра Солженицына как пространство мифа и войны в контексте Великой Отечественной войны
Abstrakt (PL)
Celem niniejszej pracy jest analiza dramaturgii Aleksandra Sołżenicyna w kontekście II wojny światowej oraz współczesnego mitu wojennego w Rosji. Mimo że dramaturgia Sołżenicyna często pozostaje w cieniu jego znanych powieści, daje ona unikalne spojrzenie na tematy wojny, mitów i polityki. Sztuka Pir pobeditieley ukazuje, jak literackie przedstawienie wojny wpływa na świadomość społeczną i może być wykorzystywane w celach politycznych. W pracy pokazano, jak Pir pobeditieley oddziałuje na postrzeganie zwycięstwa wojennego i jak można go zastosować do propagandy politycznej oraz umacniania mitu. Jednocześnie dekonstrukcja sztuki pomaga obnażyć mit wojny. Sołżenicyn łączy elementy mitologiczne z realistycznym obrazem wojny, tworząc narracje, które nie tylko mają charakter artystyczny, ale także są krytycznie istotne. Pierwszy rozdział krótko opisuje biografię Sołżenicyna, co jest niezbędne do zrozumienia jego twórczości, bogatej w elementy autobiograficzne. Drugi rozdział poświęcony jest analizie kluczowych elementów sztuki oraz mitu o zwycięstwie w wojnie, który w niej został odzwierciedlony. Trzeci rozdział rozpatruje rolę prawosławia i jedności narodu w kształtowaniu mitu wojennego. Analiza pokazała, że dziedzictwo Sołżenicyna można postrzegać zarówno jako część ideologii wzmacniającej mity, jak i jako krytykę współczesnych realiów politycznych i społecznych.
Abstrakt (EN)
The aim of this thesis is to analyze the dramaturgy of Alexander Solzhenitsyn in the context of World War II and the contemporary war myth in Russia. Although Solzhenitsyn’s dramaturgy often remains in the shadow of his well-known novels, it provides a unique perspective on themes of war, myth, and politics. Pir Pobeditieley demonstrates how the literary portrayal of war influences social consciousness and can be used for political purposes. This thesis shows how Pir Pobeditieley affects perceptions of wartime victory and how it can be applied to political propaganda and the reinforcement of myth. At the same time, deconstructing helps to expose the myth of war. Solzhenitsyn combines mythological elements with a realistic depiction of war, creating narratives that are not only artistically significant but also critically important. The first chapter briefly describes Solzhenitsyn’s biography, which is essential for understanding his work, rich in autobiographical elements. The second chapter is dedicated to analyzing the key elements of Pir Pobeditieley and the myth of wartime victory reflected within it. The third chapter examines the role of Orthodoxy and national unity in shaping the war myth. The analysis revealed that Solzhenitsyn’s legacy can be seen both as a part of the ideology that strengthens myths and as a critique of contemporary political and social realities.
Abstrakt (inny)
Целью данной работы является анализ драматургии Александра Солженицына в контексте Второй мировой войны и современного военного мифа в России. Несмотря на то, что драматургия Солженицына часто остается в тени его известных романов, она предоставляет уникальный взгляд на темы войны, мифов и политики. Пьеса Пир победителей показывает, как литературное изображение войны влияет на общественное сознание и может использоваться в политических целях. В работе показано, как Пир победителей воздействует на восприятие военной победы и как его можно использовать в политической пропаганде и укреплении мифа. В то же время деконструкция пьесы помогает раскрыть миф о войне. Солженицын соединяет мифологические элементы с реалистичным изображением войны, создавая повествования, которые не только обладают художественной ценностью, но и имеют критическое значение. В первой главе кратко описана биография Солженицына, что необходимо для понимания его творчества, насыщенного автобиографическими элементами. Вторая глава посвящена анализу ключевых элементов пьесы и мифа о победе в войне. Третья глава рассматривает роль православия и единства народа в формировании военного мифа. Анализ показал, что наследие Солженицына можно рассматривать как часть идеологии, усиливающей мифы, а также как критику современных политических и социальных реалий.