Odbiorca w obliczu prowokacji. O aktach wandalizmu wobec wybranych dzieł polskiej sztuki krytycznej

Polska sztuka współczesna coraz częściej przyjmuje demokratyczne i politycznie zaangażowane formy, prowokuje i podważa status quo, jest obiektem licznych sporów i ataków. Istotne staje się więc zwrócenie uwagi na sprzężenie zwrotne między dziełem sztuki a odbiorcami. Na przykładzie trzech aktów wandalizmu wobec znaczących dla polskiej sztuki krytycznej dzieł – „Nazistów” Piotra Uklańskiego, „Dziewiątej godziny” Maurizia Cattelana oraz „Tęczy” Julity Wójcik – podjęto próbę zrozumienia relacji, jaka zachodzi między dziełem, jego specyfiką, cechami charakterystycznymi a doświadczeniami i przekonaniami odbiorców. Reakcje na dzieło sztuki odzwierciedlają nie tylko indywidualne perspektywy, lecz także szersze napięcia społeczne i kulturowe, dlatego też wandalizm w obszarze sztuki będzie odczytywany tutaj nie jako akt destrukcji, a jako odpowiedź na pytania dotyczące takich tematów jak religia, pamięć historyczna czy tożsamość płciowa. Praca ma na celu podkreślenie wpływu, jaki reakcje współczesnego odbiorcy mają na percepcję i znaczenie sztuki w kontekście aktualnych wyzwań społecznych oraz politycznych.