Prestiti italiani nel vocabolario polacco della storia dell'arte: dizionario e studio linguistico

Celem niniejszej pracy jest analiza włoskich zapożyczeń w polskim słownictwie z dziedziny historii sztuki. Praca opisuje okoliczności pojawiania się włoskich zapożyczeń i ich znaczenie dla rozwoju polskiego słownictwa artystycznego, procesy adaptacyjne, jakim te zapożyczenia podlegały i wpływ, jaki wywarły one na język polski.

Część teoretyczna pracy składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przedstawiona zostaje historia relacji polsko-włoskich i ich wpływ na polską sztukę oraz słownictwo z nią związane. Drugi rozdział dotyczy języków specjalistycznych, ich właściwości, rodzajów i funkcji. Trzeci rozdział skupia się na zapożyczeniach językowych, przedstawiając ich definicję i klasyfikację. Czwarty rozdział poświęcony jest leksykografii. Przybliża kryteria klasyfikacji słowników oraz metodologię ich tworzenia, ze szczególnym uwzględnieniem słowników specjalistycznych.

Część praktyczną pracy stanowi słownik włoskich zapożyczeń w polskim słownictwie z dziedziny historii sztuki, składający się z 89 haseł podzielonych na kategorie tematyczne. Praca zakończona jest szczegółową analizą słownika, zwracającą uwagę na wspólne cechy zawartych w nim zapożyczeń.

The aim of this thesis is to analyse Italian borrowing in Polish art history vocabulary. The thesis describes the circumstances surrounding the introduction of Italian borrowings and their significance for the development of Polish art vocabulary, the adaptation processes these borrowings were subject to, and the impact they have had on the Polish language.

The theoretical part of the thesis consists of four chapters. The first chapter presents the history of Polish-Italian relations and their influence on Polish art and the vocabulary related to it. The second chapter discusses specialised languages, their characteristics, types and functions. The third chapter focuses on linguistic borrowings, presenting their definition and classification. The fourth chapter is dedicated to lexicography. It outlines the criteria of dictionary classification and the methodology of their creation, with particular emphasis on specialised dictionaries.

The practical part of the thesis presents a dictionary of Italian borrowings in Polish art history vocabulary, composed of 89 entries divided into thematic categories. The thesis concludes with a detailed analysis of the dictionary, highlighting the common features of the borrowings it contains.

Lo scopo della presente tesi è l'analisi dei prestiti italiani nel lessico polacco nel campo della storia dell'arte. La tesi descrive le circostanze della diffusione dei prestiti italiani e la loro importanza per lo sviluppo del lessico artistico polacco, i processi di adattamento che tali prestiti hanno subito e il loro impatto sulla lingua polacca.

La parte teorica della tesi si compone di quattro capitoli. Nel primo capitolo viene presentata la storia delle relazioni polacco-italiane e la loro influenza sull’arte polacca e sul lessico ad essa correlato. Il secondo capitolo riguarda i linguaggi specialistici, le loro caratteristiche, tipologie e funzioni. Il terzo capitolo si focalizza sui prestiti linguistici, presentandone la definizione e la classificazione. Il quarto capitolo è dedicato alla lessicografia. Illustra i criteri di classificazione dei dizionari e la metodologia della loro compilazione, con particolare attenzione ai dizionari specialistici.

La parte pratica della tesi consiste in un dizionario dei prestiti italiani nel vocabolario polacco della storia dell'arte, composto da 89 voci suddivise in categorie tematiche. La tesi si conclude con un'analisi dettagliata del dizionario, che mette in evidenza le caratteristiche comuni dei prestiti in esso contenuti.