PLAN OGÓLNY JAKO ELEMENT PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO

Praca poświęcona jest przede wszystkim problematyce nowego instrumentu planowania i zagospodarowania przestrzennego jakim jest plan ogólny gminy. W opracowaniu przedstawiono rozwój planowania przestrzennego w ujęciu historycznym oraz zakres swobody planistycznej gminy, wynikający z jej władztwa planistycznego i pozycji ustrojowej w systemie administracji publicznej. Dalszą część pracy stanowi analiza planu ogólnego gminy, obejmująca proces jego uchwalania, treść oraz kluczowe elementy. Omówiono również zagadnienia partycypacji społecznej, funkcjonowanie Rejestru Urbanistycznego, znaczenie zintegrowanych planów inwestycyjnych oraz zaskarżalność planu ogólnego jako aktu prawa miejscowego. W ostatniej części pracy przeanalizowano relacje planu ogólnego z innymi elementami systemu planowania przestrzennego, w szczególności ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz decyzją o warunkach zabudowy. Całość pracy ukazuje plan ogólny jako główny element nowego modelu planowania przestrzennego, mający na celu uporządkowanie systemu źródeł prawa planistycznego i wzmocnienie planowania normatywnego na poziomie lokalnym.