Wykładnia prawa ochrony konkurencji. Zagadnienia wybrane.

Przedmiotem pracy jest problematyka wykładni prawa ochrony konkurencji (prawa antymonopolowego), analizowana z perspektywy polskich teorii wykładni prawa oraz w świetle obowiązku dokonywania wykładni prounijnej. Punktem wyjścia jest założenie, że prawo antymonopolowe stanowi szczególną gałąź prawa, której stosowanie wymaga uwzględnienia nie tylko przepisów krajowych, lecz także prawa Unii Europejskiej, orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz aktów soft law wydawanych przez unijne organy ochrony konkurencji. W rozdziale pierwszym przedstawiono strukturę prawa ochrony konkurencji oraz podstawowe obszary jego regulacji, obejmujące przede wszystkim zakaz porozumień ograniczających konkurencję, zakaz nadużywania pozycji dominującej oraz kontrolę koncentracji przedsiębiorców. Omówiono źródła prawa krajowego i unijnego ochrony konkurencji, zwracając szczególną uwagę na znaczenie orzecznictwa oraz aktów „miękkiego prawa” dla procesu stosowania prawa. Przedstawiono również relacje zachodzące pomiędzy polskim i unijnym porządkiem prawnym oraz koncepcję prawa responsywnego jako sposobu opisu współczesnego prawa ochrony konkurencji. Drugi rozdział poświęcono problematyce wykładni prawa ochrony konkurencji. Omówiono znaczenie typowych metod wykładni prawa oraz przedstawiono najpopularniejsze polskie koncepcje interpretacyjne. Następnie przeanalizowano instytucję wykładni prounijnej, jej podstawy normatywne, charakter oraz zakres zastosowania. Szczególną uwagę poświęcono modelom wykładni prounijnej wypracowanym w polskiej teorii prawa, a także argumentom przemawiającym za ich wykorzystaniem w procesie interpretacji krajowych przepisów antymonopolowych. W trzecim rozdziale przeprowadzono analizę wybranego polskiego orzecznictwa z zakresu prawa ochrony konkurencji pod kątem realizacji obowiązku wykładni prounijnej. Analiza miała na celu ocenę sposobu, w jaki sądy krajowe odwołują się do prawa Unii Europejskiej oraz dorobku orzeczniczego TSUE przy interpretacji krajowych przepisów prawa ochrony konkurencji. Przeprowadzone rozważania prowadzą do wniosku, że wykładnia prounijna odgrywa istotną rolę w procesie stosowania krajowego prawa ochrony konkurencji. Ścisłe związki pomiędzy polskim i unijnym prawem antymonopolowym sprawiają, że uwzględnianie dorobku prawa Unii Europejskiej stanowi jeden z warunków zapewniania spójności i skuteczności krajowego systemu ochrony konkurencji.