Bilingualism in a Bangladeshi Diaspora in New York

Badanie zastosowało trójczłonowe ramy rodzinnej polityki językowej (RPJ; Spolsky, 2004) w celu zbadania ideologii, praktyk i zarządzania językiem bengalskim jako językiem odziedziczonym wśród rodzin jednej narodowości zamieszkujących Nowy Jork . Dane zebrano za pomocą nielosowej ankiety celowej oraz półustrukturyzowanych wywiadów dobranych metodą doboru wygodnego. Wyniki ankiety przeanalizowano z wykorzystaniem metod opisowych i wnioskowania statystycznego. Wywiady nagrano, ztranskrybowano, poddano forward translation i przeanalizowano przy użyciu refleksyjnej analizy tematycznej w paradygmacie teorii ugruntowanej. Powracające motywy i wybrane fragmenty zestawiono z wynikami ankiety, aby uwidocznić i konceptualizować szersze wzorce społeczne. Ustalenia ujawniają międzypokoleniowe przesunięcie od dwujęzyczności ku jednojęzyczności. Rodzice wyrażali ideologiczną preferencję dla bengalskiego, przejawiając orientację dwujęzyczną ukierunkowaną na zachowanie kultury i podtrzymywanie więzi międzypokoleniowych. Równocześnie wykazywali silną skłonność do zarządzania językiem angielskim, przy jednoczesnym wspieraniu bengalskiego za pomocą strategii osadzonych w kontekstach domowym, edukacyjnym i wspólnotowym. W przeciwieństwie do tego młodsze pokolenie konsekwentnie preferowało angielski we wszystkich domenach trójczłonowych ram. Bariery dla zarządzania bengalskim obejmowały negatywne postrzeganie jego relewancji i wartości kulturowej, ograniczenia zasobowe, presję asymilacyjną oraz błędne przekonania rodziców. Wyniki te wskazują na potrzebę ukierunkowanych działań wspierających utrzymanie językiem odziedziczonym w relatywnie słabo zbadanych społecznościach funkcjonujących w wielokulturowym kontekście Nowego Jorku. Podkreślają one wyzwania związane z przyswajaniem języka odziedziczonego, zwłaszcza w warunkach ograniczonego wsparcia instytucjonalnego. Niniejsze badanie oferuje pogłębioną analizę RPJ, ukazując, że jest ona nieustannie negocjowana, kontestowana i kształtowana, wnosząc wkład do dyskusji nad RPJ i utrzymaniem języków odziedziczonych.

This study applied Spolsky’s (2004) tripartite family language policy framework to examine the ideology, practice and management of Bengali as a heritage language (HL) among intra-national families in New York City (NYC). Data comprised a non-random purposive survey and semi-structured interviews. The survey data were analysed using descriptive and inferential analysis, and the interviews were recorded, transcribed, forward translated and analysed through reflexive thematic analysis informed by grounded theory. Recurring themes and selected excerpts were aligned with the survey results to highlight and conceptualise broader social patterns. The findings indicate a generational shift from bilingualism to English-dominant monolingualism in Bangladeshi immigrant families. Parents ideologically preferred Bengali and espoused bilingualism for cultural and intergenerational ties. They demonstrated a strong inclination toward English management while supplementing Bengali through home, educational and community strategies. Youth consistently preferred English across all domains of the tripartite framework. Barriers to HL maintenance included perceived limited relevance and value, constrained resources, assimilation pressure and parental misconceptions. This study calls for targeted support for HL maintenance in understudied NYC communities.