The impact of drama techniques on EFL learners’ speaking fluency and confidence

Niniejsza praca licencjacka poświęcona jest wpływowi nauczania z wykorzystaniem dramy, realizowanego poprzez zastosowanie wybranych technik dramowych, na rozwój płynności mówienia oraz pewności siebie w posługiwaniu się językiem angielskim jako obcym. Badanie ma charakter jakościowy i opiera się na studium przypadku przeprowadzonym w międzynarodowej szkole funkcjonującej w oparciu o nauczanie zintegrowane przedmiotowo-językowe (CLIL), z elementami badania w działaniu. Dane zostały zebrane na pod-stawie obserwacji lekcji, refleksyjnego dziennika nauczyciela, wywiadu z nauczycielką dramy oraz retrospekcyjnego opisu własnych doświadczeń. Wyniki badania wskazują, że nauczanie z wykorzystaniem dramy wspiera rozwój płynności mówienia, przejawiającej się bardziej spontaniczną, ciągłą i interaktywną produkcją językową. Ponadto drama sprzyja rozwijaniu pewności siebie w mówieniu, co widoczne jest w większej gotowości do aktywnego uczestnictwa, podejmowania ryzyka oraz bardziej regularnego angażowania się w zadania komunikacyjne. Z perspektywy nauczycielki skuteczność nauczania opartego na dramie zależy nie tylko od wykorzystania konkretnych technik, lecz również od szerszego kontekstu pedagogicznego, w którym są one stosowane. Zebrane dane sugerują również, że długotrwała ekspozycja na tego typu podejście może wiązać się z trwałymi zmianami w podejściu uczniów do mówienia oraz większą swobodą w posługiwaniu się językiem docelowym. Wnioski te należy jednak interpretować z zachowaniem ostrożności. Wyniki badania wskazują, że nauczanie z wykorzystaniem dramy stanowi wartościowe podejście dydaktyczne w nauczaniu języka angielskiego jako obcego, szczególnie w zakresie rozwijania umiejętności mówienia, zgodnie z założeniami nauczania komunikacyjnego i podejścia skoncentrowanego na uczniu. Może ono również pełnić funkcję skutecznego narzędzia wspierającego edukację językową.

This BA thesis investigates the impact of drama-based instruction, implemented through selected drama techniques, on the development of speaking fluency and confidence in learners of English as a Foreign Language (EFL). The study adopts a qualitative approach and is based on a single case study conducted in an international school with a CLIL-oriented curriculum, incorporating elements of action research. The data were collected through classroom observations, a reflective teaching journal, an interview with a drama teacher, and a retrospective personal account. The findings indicate that drama-based instruction supports the development of speaking fluency, reflected in more continuous, spontaneous, and interactive speech. It also fosters speaking confidence, as evidenced by increased willingness to participate, greater readiness to take risks, and more consistent engagement in communicative tasks. From the teacher’s perspective, the effectiveness of drama-based instruction depends not only on the use of specific techniques, but on the broader pedagogical framework in which they are embedded. The data further suggest that sustained exposure to such approaches may be associated with longer-term changes in learners’ attitudes towards speaking and their ease in using the target language, although these observations should be interpreted with caution. Overall, the study indicates that drama-based instruction constitutes a valuable pedagogical approach in EFL contexts, particularly in supporting the development of speaking skills, within a communicative, learner-centred framework, and may serve as an effective complementary tool in language education.