Fotografia jako dialog wewnętrzny i narzędzie odkrywania tożsamości na przykładzie kreacji, realizacji i analizy projektu Find Yourself

Praca magisterska pt. Fotografia jako dialog wewnętrzny i narzędzie odkrywania tożsamości na przykładzie kreacji, realizacji i analizy projektu Find Yourself podejmuje zagadnienie fotografii jako medium wspierającego procesy rozwojowe osób dorosłych. Punktem wyjścia jest założenie, że fotografia może pełnić nie tylko funkcję dokumentacyjną czy estetyczną, ale również transformacyjną - umożliwiając ekspresję, samopoznanie oraz pogłębioną refleksję nad własną tożsamością. Część teoretyczna pracy omawia historyczne ujęcie fotografii, rozwój nurtu self-care w sztukach wizualnych oraz znaczenie relacji w praktyce fotograficznej. Szczególny nacisk położono na literaturę dotyczącą edukacji dorosłych, zastosowania fotografii w rozwoju osobistym oraz metod partycypacyjnych (m.in. photovoice). W części badawczej zaprezentowano autorski projekt Find Yourself, zrealizowany jako cykl artystycznych sesji fotograficznych. Badania miały charakter jakościowy i autoetnograficzny - ich podstawą były szczegółowe notatki własne autorki oraz zapisy wrażeń uczestników (modelek i modeli), zgromadzone w aneksie. Analiza danych wykazała, że uczestnictwo w sesjach wywoływało intensywne reakcje emocjonalne, przełamywało bariery psychiczne i umożliwiało pełniejsze wyrażenie siebie. Sesje stanowiły przestrzeń twórczej współpracy, wzajemnego zaufania i pracy nad obrazem własnego „ja”. Wyniki badań potwierdziły tezy zawarte w literaturze przedmiotu i wskazały na istotny potencjał wykorzystania fotografii w procesach wspierających rozwój osób dorosłych. W zakończeniu zaproponowano możliwości aplikacyjne projektu w kontekście zajęć rozwojowych, edukacyjnych i trenerskich, podkreślając znaczenie fotograficznego działania jako narzędzia pedagogicznego i psychologicznego.

The master's thesis Photography as Inner Dialogue and a Tool for Identity Exploration: A Case Study of the Find Yourself Project explores photography as a medium that supports personal development in adulthood. The core assumption of the work is that photography may serve not only aesthetic or documentary purposes but also act as a transformative tool, enabling self-expression, self-reflection, and deeper engagement with one’s identity. The theoretical part provides a historical overview of photography, examines the self-care movement in visual arts, and considers the significance of recognition and interpersonal relationships in the practice of portrait photography. The thesis also refers to literature in the field of adult education, personal growth, and participatory methods such as photovoice. The research component is based on an original artistic project - Find Yourself - involving a series of conceptual photo sessions. The study is qualitative and autoethnographic in nature, using the author's notes and first-person reflections from participants (models), included in the appendix. The analysis reveals that participation in the sessions triggered strong emotional responses, helped overcome psychological barriers, and allowed for more authentic self-expression. The sessions became a space of collaboration, trust, and mutual exploration of one’s image and identity. The findings support existing research and demonstrate the potential of photographic practices in adult developmental work. In the conclusion, the study outlines applications for the project in educational, training, and coaching contexts, emphasizing the value of photography as both a pedagogical and psychological tool.