Zadośćuczynienie za krzywdę spowodowaną naruszeniem dóbr osobistych osoby prawnej

Celem pracy jest odpowiedź na pytanie czy osoba prawna może domagać się zasądzenia zadośćuczynienia w związku z krzywdą wywołaną naruszeniem jej dóbr osobistych. W najnowszym piśmiennictwie i judykaturze coraz szersze uznanie zyskuje teza, że osoby prawne mogą z powodzeniem korzystać z omawianego roszczenia. Pogląd ten należy uznać za niewłaściwy, a argumenty jego zwolenników za nieprzekonujące. W celu wykazania nieprawidłowości tego zapatrywania rozważania niniejszej pracy skupią się na kwestii dóbr osobistych oraz zadośćuczynienia i krzywdy z nią związanej.

The aim of this paper is to answer the question of whether a legal person may claim compensation for harm caused by an infringement of its personal rights. In recent literature and case law, the view that legal persons may successfully pursue such a claim is gaining increasing acceptance. This view should be regarded as incorrect, and the arguments of its proponents as unconvincing. In order to demonstrate the inaccuracy of this view, the discussion in this paper will focus on the issue of personal rights, as well as compensation and the harm associated with it.