Aktywność seksualna młodzieży 15-letniej

Zdrowie seksualne i reprodukcyjne człowieka jest ważnym komponentem jego kondycji zdrowotnej. Warunkuje nie tylko dobrostan fizyczny, lecz także psychiczny i społeczny (WHO 1975). Rozwój psychoseksualny dokonuje się przez całe życie, jednak w trakcie adolescencji przebiega szczególnie dynamicznie (Beisert 2006). Konfrontacja rodzących się potrzeb seksualnych z wymaganiami kulturowymi jest sytuacją trudną dla młodych ludzi, a stopień radzenia sobie z tą sytuacją jest ważnym wyznacznikiem subiektywnej oceny zdrowia. Zwraca się ponadto uwagę, że przebieg dojrzewania seksualnego jest zależny od płci, występują duże różnice w tempie dojrzewania u poszczególnych osób, a także dezintegracja seksualna okresu dorastania, czyli rozdźwięk między uczuciowością a podnieceniem i pożądaniem (Izdebski 2010) oraz zjawisko rozszczepienia dojrzewania czyli wcześniejsze osiąganie dojrzałości biologicznej (na co wskazuje, m.in. wiek pierwszej miesiączki) a znacznie późniejsze uzyskiwanie dojrzałości emocjonalnej, moralnej i społecznej, a także samodzielności ekonomicznej (Jaczewski i Obuchowska 1992). Pojawienie się w tym okresie popędu seksualnego wiąże się z podejmowaniem przez młodych ludzi różnych form aktywności seksualnej. W przypadku nastolatków problem normatywności zachowań seksualnych jest złożony, tym bardziej, że w okresie ostatniego dwudziestolecia nastąpiły znaczące zmiany w zachowaniach seksualnych młodzieży i ich uwarunkowaniach (Oleszkiewicz i Senejko 2013). Za aktywność seksualną, która mieści się w granicach normy, uznaje się taką, która: nie utrudnia realizacji zadań rozwojowych przewidzianych dla tego okresu; mieści się w repertuarze zachowań seksualnych charakterystycznych dla danego wieku; dokonuje się między osobami będącymi w zbliżonym wieku; oparta jest na zasadzie dobrowolności; prowadzi do realizacji celów seksualnych; nie narusza zdrowia oraz nie narusza rażąco przyjętego porządku społecznego (Beisert 2006). W tym kontekście, podejmowania stosunków płciowych przez młodzież 15-letnią nie można uznać za aktywność spełniającą wszystkie kryteria normy rozwojowej. W Polsce jest ponadto penalizowana przez prawo.