Motywy słowiańskie, anglosaskie i tolkienowskie w uniwersum Wiedźmina na przykładzie gier, sagi i opowiadań

Praca poświęcona analizie motywów słowiańskich, anglosaskich i tolkienowskich w uniwersum Wiedźmina na przykładzie trylogii gier wydanych przez CD Projekt RED, a także sagi i opowiadań autorstwa Andrzeja Sapkowskiego. Pierwszy rozdział dotyczy ponadto fenomenu uniwersum Wiedźmina, problematyki i kształtowania się gatunku fantastyki, w tym slavic fantasy, a także wagi intertekstualnego charakteru zarówno prozy, jak i gier. Dalszym przedmiotem badań jest przyczyna, cel, a także mechanizm działania mitów oraz archetypów należących do przytoczonych wyżej motywów. Analiza przebiega na różnych płaszczyznach, takich jak miejsce i czas, kreacja bohaterów, świata przedstawionego (w tym fauny i flory), obyczajów, obrzędów i tradycji. Autorka poświęca najwięcej uwagi zagadnieniu słowiańszczyzny i stara się dociec, czym spowodowane jest postrzeganie Wiedźmina (rozumianego jako supersystem rozrywkowy) przez pryzmat słowiańskości. Jednocześnie stara się dociec, jak ważne dla światotwórstwa i fabuły obu mediów było wykorzystanie literatury tolkienowskiej i anglosaskiej (manifestującej się w postaci Legendy o Królu Arturze) i w jaki sposób ono przebiega. Przeprowadzona analiza wykazała między innymi, że to nie fantazmat słowiański, a kultura i mitologia anglosaska jest głównym budulcem i postawą Wiedźmina A. Sapkowskiego. Nie zostało to zaimplementowane w grach w prawidłowy sposób i wpływa negatywnie na kontynuowane uniwersum, skutkując w zubożałej kreacji wątków fabularnych, bohaterów, jak i świata przedstawionego. Słowiański charakter Wiedźmina dostrzec można w początkowych tekstach Sapkowskiego i motywy te uległy znaczącej amplifikacji w grach. Wpływy tolkienowskie w grach pojawiają się częściej, niż arturiańskie, mimo że łódzki pisarz wchodził w polemikę z Tolkienem, posługując się opozycyjnym mitem zdegradowanym i ukazując jego świat w krzywym zwierciadle.