Pracownicze dobra osobiste i ich ochrona

Niniejsza praca magisterska poświęcona jest problematyce pracowniczych dóbr osobistych, ich ochrony prawnej oraz odpowiedzialności pracodawcy za ich naruszenie. Z uwagi na fakt, że instytucja dóbr osobistych ma swoje uregulowanie w Kodeksie cywilnym, praca przybliża zasady ogólne nimi rządzące oraz środki ochrony. Jednocześnie praca zawiera w sobie także kompleksowe omówienie dóbr osobistych w ujęciu prawnopracowniczym, w szczególności uwzględniając charakter prawny obowiązku pracodawcy do poszanowania godności i innych dóbr osobistych pracownika z art. 11[1] KP. Praca przybliża także typologię pracowniczych dóbr osobistych, zwłaszcza w ujęciu polskiego dorobku orzeczniczego, w którym to wyodrębnia się coraz to nowsze rodzaje dóbr osobistych jak np. prawo do BHP czy prawo do odpoczynku. Rozważania obejmują także granice dozwolonej ingerencji pracodawcy w ramach sprawowanych uprawnień kierowniczych, w szczególności w obszarach, w których dobra osobiste mogą być łatwo naruszone jak np. kontrola trzeźwości czy monitoring. Końcowe rozdziały niniejszej pracy dotyczą najczęstszych naruszeń pracowniczych dóbr osobistych występujących w praktyce orzeczniczej, a także odpowiedzialności pracodawcy w tym zakresie, zarówno w ujęciu Kodeksu pracy jak i Kodeksu cywilnego.