Petrokultura i petromelancholia: Muzeum Harleya-Davidsona w Milwaukee

Badacze kultury zwrócili ostatnio uwagę na związek między spalaniem produktów ropy naftowej a osobistą wolnością, jedną z podstawowych obietnic zachodniej nowoczesności. Ta obserwacja przyczyniła się do powstania dwóch obszarów badawczych: petrokultury i szerzej humanistyki energii, wskazujących, jak dany reżim energetyczny wpływa na formy kultury, powstanie i rozwój gatunków a także na filozoficzne postrzeganie miejsca jednostki w świecie. W historii nowoczesności dostrzeżono mechanizm petromelancholii, to znaczy nostalgicznego spojrzenia na czasy łatwego dostępu do taniej ropy naftowej. Te rozważania posłużyły jako punkt wyjścia do analizy wystaw w Muzeum Harleya-Davidsona w Milwaukee. Mimo że w warstwie narracyjnej wystawy odnoszą się do osobistej wolności i technologicznej nostalgii, na ekspozycji nie pojawia się benzyna jako substancja. Na wystawie widać ją jedynie za sprawą technologicznej mediacji: jaskrawo pomalowanych zbiorników paliwa, galerii jednostek napędowych i skonwencjonalizowanych przedstawień na diagramach. Uzależnienie osobistej wolności od dostępu do benzyny widać w fotografiach Josha Kurpiusa przedstawiających amerykańskich motocyklowych nomadów. Ten zwrot ku przeszłości wynika ze strategii marketingowej firmy Harley-Davidson, ale ujawnia także kompensacyjną rolę nostalgii w obliczu katastrofy klimatycznej.