Higiena narządu głosu, a poziom satysfakcji z wykonywanego zawodu nauczyciela

Celem pracy było zbadanie roli dbałości o higienę głosu w kontekście funkcjonowania zawodowego nauczycieli, w tym wpływu na poziom ich satysfakcji zawodowej. Badania przeprowadzono metodą ilościową, wykorzystując autorski kwestionariusz ankiety, który zawierał pytania z testu samooceny niesprawności głosu VHI (za zgodą jednego z autorów). Próbę badawczą stanowiło 45 nauczycieli, głównie młodych kobiet, zatrudnionych w szkołach podstawowych, przedszkolach oraz liceach ogólnokształcących, pracujących w dużych i małych miastach, z krótkim stażem zawodowym (do 5 lat). Analiza wykazała dodatnią korelację między dbałością o higienę głosu a wyższym poziomem satysfakcji zawodowej, jednak zależność ta nie była istotna statystycznie. Wnioski wskazują na konieczność intensyfikacji działań profilaktycznych w zakresie higieny głosu, szczególnie w kontekście prewencji zaburzeń narządu głosu. Aby pogłębić wyniki, należy rozszerzyć próbę badawczą i wprowadzić techniki badań jakościowych.

The aim of the study was to examine the role of voice hygiene in the professional functioning of teachers, especially its influence on their job satisfaction. The research was conducted using a quantitative method, based on an original questionnaire that included items from the Voice Handicap Index (VHI), used with the author’s consent. The sample consisted of 45 teachers, primarily young women, working in kindergartens, primary and secondary schools, both in large and small cities, with professional experience of up to five years. The analysis revealed a positive correlation between voice hygiene practices and the level of job satisfaction, although the relationship was not statistically significant. The findings indicate a need to intensify preventive efforts related to voice care, especially in the context of preventing voice disorders. Further studies should expand the research sample and include qualitative methods to explore the issue more deeply.