Psychologiczne uwarunkowania działań niepożądanych w medytacji

W ostatnich latach temat uważności oraz medytacji przyciąga duże zainteresowanie osób dbających się zdrowie, ale również badaczy i klinicystów. Ze względu na wzrost popularności medytacji, powstaje coraz więcej badań na temat korzystnego wpływu praktyki medytacji na zdrowie fizyczne i psychiczne. Pomimo tego, że praktyka medytacji jest wykorzystywana do leczenia pacjentów, dalej nie ma wystarczającej ilości badań poświęconych negatywnym skutkom medytacji. Celem badania było sprawdzenie jakie występują psychologiczne uwarunkowania występowania działań niepożądanych. Analizowano rolę intensywności praktyki medytacji, objawów depresji i lęku, stresu oraz doświadczeń rozpuszczenia ego. W badaniu wzięło udział 620 osób deklarujących praktykę medytacji. Uczestnicy wypełnili kwestionariusze mierzące poziom stresu (PSS-4), depresji i lęku (PHQ-4), rozpuszczenia ego (EDI) oraz działań niepożądanych (MRAES). Przeprowadzono analizy mediacji i moderacji. Analizy wykazały, że doświadczenie rozpuszczenia ego jest predyktorem wystąpienia działań niepożądanych w medytacji. Wykazano, że wysoki poziom doświadczenia rozpuszczenia ego nasilał wpływ stresu na skutki uboczne. Dodatkowo, poziom depresji i lęku moderował siłę związku między stresem a działaniami niepożądanymi. Na podstawie zebranych danych stwierdzono, że podatność psychologiczna może zwiększać ryzyko wystąpienia trudnych doświadczeń podczas medytacji.