Queerowość jako figura zagrożenia. Dyskursywne mechanizmy wykluczenia w polskiej kampanii prezydenckiej 2020 roku

Celem niniejszej pracy jest analiza queerofobicznego dyskursu obecnego w polskiej kampanii prezydenckiej w 2020 roku, ze szczególnym uwzględnieniem jego funkcji wykluczających oraz mobilizacyjnych. Punktem wyjścia jest założenie, że język nie tylko opisuje rzeczywistość społeczną, lecz również ją wytwarza i reguluje. W oparciu o narzędzia analizy dyskursu oraz kategorie teoretyczne zaczerpnięte przede wszystkim z prac Michela Foucaulta, ale także z teorii Judith Butler, Edwarda Saida, Eve Kosofsky Sedgwick i Stanleya Cohena, podjęto próbę zrekonstruowania mechanizmów, za pomocą których queerowość została przedstawiona jako zagrożenie dla porządku narodowego, moralnego i rodzinnego. Analiza materiału empirycznego (wypowiedzi kandydatów, przekazy medialne, dokumenty kampanijne) ukazuje, w jaki sposób władza polityczna wykorzystuje język do legitymizowania systemowego wykluczenia osób LGBT+. Jednocześnie praca wskazuje na obecność kontrdyskursów i form oporu – takich jak protesty, kampanie społeczne i działania artystyczne – które próbują odzyskać przestrzeń publiczną oraz zakwestionować obowiązujące normy. Wnioski płynące z badania podkreślają konieczność traktowania queerfobii nie jako jednostkowego uprzedzenia, lecz jako zjawiska strukturalnego, wpisanego w logikę współczesnych mechanizmów władzy i kontroli społecznej w Polsce.

The aim of this thesis is to analyse the queerophobic discourse present in the Polish 2020 presidential campaign, with a particular focus on its exclusionary and mobilising functions. The starting point is the assumption that language not only describes social reality, but also produces and regulates it. Based on the tools of discourse analysis and theoretical categories drawn primarily from the work of Michel Foucault, but also from the theories of Judith Butler, Edward Said, Eve Kosofsky Sedgwick and Stanley Cohen, there was an attempt to reconstruct the mechanisms by which queerness was presented as a threat to the national, moral and family order. The analysis of empirical material (candidate statements, media messages, campaign documents) reveals how political power uses language to legitimise the systemic exclusion of LGBT+ people. At the same time, the work points to the presence of counter-discourses and forms of resistance - such as protests, social campaigns and artistic activities - that attempt to reclaim public space and challenge existing norms. The conclusions of the study emphasise the need to treat queerphobia not as an individual prejudice, rather as a structural phenomenon, embedded in the logic of present mechanisms of power and social control in Poland.