Znaczenie czynnika surowcowo-energetycznego w interwencjach zbrojnych Zachodu po zimnej wojnie

U źródeł interwencji zbrojnych, jakie podejmowane były przez państwa Zachodu po zimnej wojnie, leżały czynniki natury politycznej, strategicznej, wojskowej, ekonomicznej, humanitarnej, psychologicznej. Niniejszy rozdział koncentruje się na jednym z tego rodzaju możliwych czynników sprawczych, czy szerzej wymiarów zachodnich interwencji, tj. interesach w obszarze dostępu do strategicznych surowców i bezpieczeństwa energetycznego. Na ile czynniki surowcowo-energetyczne motywowały Zachód do podjęcia interwencji zbrojnych? Czy takie kwestie jak zapewnienie dostępu do złóż surowców, które są kluczowe z punktu widzenia wysokorozwiniętych gospodarek, infrastruktury, czy zmiana układu sił na rynku energetycznym w ogóle odgrywały istotną rolę w tym kontekście? Punktem wyjścia w analizie jest zatem diagnoza interesów surowcowych państw Zachodu oraz percepcji zagrożeń bezpieczeństwa energetycznego w odniesieniu do zmieniającego się kontekstu rynkowego po zimnej wojnie. Przyjmując złożenie, że percepcja ta mogła mieć wpływ na „militaryzację” metod zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego analizowany jest potencjał surowcowy i znaczenia państw, w których dokonano interwencji zbrojnych dla rynku surowcowego i bezpieczeństwa energetycznego Zachodu.