Granice karnoprawne ujęcia obywatelskiego ze szczególnym uwzględnieniem działalności aktywistów społecznych”

Celem niniejszej pracy magisterskiej jest szczegółowa analiza instytucji ujęcia obywatelskiego, uregulowanej w art. 243 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego i ocena aktualności oraz adekwatności tej regulacji w świetle postępującego rozwoju technologicznego. Zgodnie z tezą postawioną przez Autorkę, obowiązujące brzmienie przepisu nie odpowiada współczesnym wyzwaniom i wymaga nowelizacji, a sama regulacja odgrywa coraz bardziej złożoną rolę w obrocie prawno - społecznym. Autorka koncentruje się na omówieniu przesłanek dopuszczalności dokonania ujęcia obywatelskiego, w tym ich wykładni przez judykaturę i doktrynę. Integralną częścią pracy jest charakterystyka coraz powszechniejszego zjawiska działaności zorganizowanych grup obywatelskich, podejmujących próby medialnych ujęć obywatelskich. Analizie prawnej zostały poddane w szczególności ugrupowania tzw. „łowców pedofilów”. Autorka przedstawia kontrowersje prawne związane z tego typu działalnością oraz wadliwość w stosowaniu przesłanek przedmiotowej instytucji przez ugrupowania. Jednym z założeń Autorki jest konieczność doprecyzowania granicy dopuszczalnej ingerencji obywateli w działania będące prerogatywami państwa oraz zagrożeń płynących ze zbyt pobłażliwego stanowiska organów publicznych wobec amatorskich grup aktywistycznych. W ostatnim rozdziale pracy Autorka wskazuje i omawia postulaty de lege ferenda, w tym konieczność rozbudowania przedmiotowej regulacji celem wyodrębnienia sposobu postępowania w związku z cyberprzestępczością oraz umożliwienia dalszej działalności organizacji aktywistycznych, przy jednoczesnym podkreśleniu dominującej roli państwa.

The purpose of this thesis is to analyze in detail the institution of civic capture, regulated by Article 243 of the Act of June 6, 1997 – the Code of Criminal Procedure, and to assess the timeliness and adequacy of this regulation in light of ongoing technological development. According to the thesis put forward by the author, the current wording of the provision does not correspond to modern challenges and requires amendment, while the regulation itself plays an increasingly complex role in legal and social circulation. The author focuses on discussing the prerequisites for the admissibility of conducting a civic capture, including their interpretation by the judiciary and legal doctrine. An integral part of the work is the characterization of the increasingly widespread phenomenon of organized civic groups attempting media-driven civic captures. In particular, legal analysis is devoted to groups of so-called pedophile hunters. The author presents the legal controversies related to this type of activity and the deficiencies in the application of the conditions of the discussed institution by such groups. One of the author’s assumptions is the need to clarify the limits of permissible citizen interference in activities that fall within the prerogatives of the state, as well as the dangers of too lenient an approach by public authorities toward amateur activist groups. In the final chapter of the thesis, the author outlines and discusses de lege ferenda postulates, including the necessity to expand the current regulation to address issues related to cybercrime and to allow for the continued operation of activist organizations, while emphasizing the dominant role of the state.