Prawo znaków towarowych jako potencjalne narzędzie przedłużania monopolu patentowego z perspektywy bezwzględnych przeszkód rejestracji z art. 129[1] ust. 1 pkt 5-6 p.w.p.

Praca podejmuje problem dopuszczalności rejestracji znaków towarowych, które mogą zapewniać pośrednią ochronę rozwiązań technicznych uprzednio chronionych patentami. Celem pracy jest analiza kluczowych instytucji prawa znaków towarowych, które zapobiegają udzielaniu praw ochronnych na tego rodzaju oznaczenia. Początkowe rozważania pracy są poświęcone zagadnieniu kumulacji praw własności intelektualnej. Następnie omówiono w jakich przypadkach rozwiązanie techniczne chronione patentem może spełniać kryteria z normatywnej definicji znaku towarowego. W drugiej części pracy omówiono bezwzględne przeszkody rejestracji znaków towarowych, które mogą mieć zastosowanie do zgłoszeń znaków obejmujących rozwiązania techniczne. Rozważania są skupione przede wszystkim wokół dwóch bezwzględnych przeszkód rejestracji, a mianowicie przeszkody funkcjonalności technicznej, która została uregulowana w art. 129[1] ust. 1 pkt 5 p.w.p. oraz przeszkody złej wiary, uregulowanej w art. 129[1] ust. 1 pkt 6 p.w.p.

The thesis addresses the issue of the registrability of trademarks that may provide indirect protection for technical solutions previously protected by patents. Its purpose is to analyse the key institutions of trademark law that prevent the granting of trademark protection for such signs. The initial part of the thesis is devoted to the issue of the cumulation of intellectual property rights. It then examines the circumstances in which a technical solution protected by a patent may satisfy the criteria set out in the normative definition of a trademark. The second part of the thesis discusses the absolute grounds for refusal of trademark registration that may apply to applications for trademarks incorporating technical solutions. The analysis focuses primarily on two absolute grounds for refusal: the technical functionality, regulated in Article 129 para. 1 (5) of the Polish Industrial Property Law, and the bad faith ground, regulated in Article 129 para. 1 (6) of the same Act.