Absyda i „możliwość absydy”. Architektonika znaczeń w „Absydzie” Bianki Rolando

Praca skupia się na analizie i interpretacji tomu poetyckiego Bianki Rolando Absyda. Punktem wyjścia do rozważań jest tytułowy element architektoniczny wraz z jego uwarunkowaniami symbolicznymi i historycznymi. W rozpoznaniu nowego podejścia do sfery sacrum oraz różnorodnych przekształceń podstawowych motywów poezji Rolando wykorzystano perspektywę badań postsekularnych, a także elementy dekonstrukcji Jacques’a Derridy. Dociekania skupiają się w szczególności na problematyce niejednoznacznej podmiotowości – manifestującej się poprzez użycie charakterystycznych konstrukcji składniowych – oraz na formach i funkcjach nawiązań do tytułowego motywu, traktowanego również jako zbiór jakości możliwych („możliwość absydy”). Ponadto oddzielny namysł poświęcono sposobom poetyckiego mówienia o sferze duchowej oraz wpływowi, jaki na odbiór tekstu mają szczególne elementy tomu – autorski słowniczek pojęć oraz grafiki.