El fenómeno de la añoranza en el arte del tango

Celem niniejszej pracy jest ukazanie fenomenu tęsknoty jako powiązanego w istotny sposób ze sztuką tanga. Tęsknota przedstawiona jest jako złożona emocja, która łączy jakości takie jak strata, rozpacz i nadzieja. Osiową opozycją w jej ramach jest dychotomia obecności i nieobecności. W pracy zarysowano rozumienie psychologiczno-filozoficzne tęsknoty oraz podano ilustracje kulturowe. Dwie spośród nich to ważne w historii tanga utwory, odczytane w świetle wiedzy na temat elementów współtworzących poddaną interpretacji sztukę, takich jak: taniec, śpiew, akompaniament oraz słowa. W studium wybranych pieśni wzięte zostały pod uwagę trzy ostatnie spośród wymienionych aspektów. Rozważania poświęcone im w ostatniej części pracy dokonane zostały w świetle myśli o specyfice języka muzyki, w którym osobista relacja między podmiotem a tekstem może prowadzić do dostrzeżenia relacji między na pozór przeciwstawnymi wartościami. Lektura tekstów nie prowadzi do zatarcia się różnicy między nimi. Ujawnia ona zjawiska obserwowalne w toczącym się procesie poszukiwania sposobu zachowania tęsknoty jako wartościowej, w taki sposób aby nie raniła ona jednostki.

The purpose of this paper is to show the phenomenon of longing as being significantly related to the art of tango. Longing is presented as a complex emotion that combines qualities such as loss, despair, and hope. The central opposition within its frame is the dichotomy of presence and absence. The paper outlines the psychological and philosophical understanding of longing and provides cultural illustrations. Two of them are tangos important in the history of this art, read in the light of knowledge about the elements that co-create it, such as: the dance, the voice, the accompaniment, and the lyrics. In the study of selected songs, the last three of the aforementioned aspects were taken into consideration. The reflections devoted to them in the last part of the work were made in the light of the idea of the specificity of the language of music, in which the personal relationship between the subject and the text can lead to the perception of the relationship between seemingly opposing values. Reading the texts does not lead to the blurring of the difference between the opposites. It rather reveals phenomena observable in the ongoing process of finding a way to preserve longing as a value in such a way that it does not hurt the person.

El objetivo de este trabajo es mostrar el fenómeno de la nostalgia como algo estrechamente relacionado con el arte del tango. La nostalgia se presenta como una emoción compleja que combina cualidades como la pérdida, la desesperación y la esperanza. La oposición central en su marco es la dicotomía de la presencia y la ausencia. En el trabajo se esboza un planteamiento psicológico y filosófico del anhelo y se proporcionan ilustraciones culturales. Dos de ellas son obras importantes en la historia del tango, leídas a la luz del conocimiento sobre los elementos que contribuyen a la interpretación de este arte, como: el baile, el canto, el acompañamiento musical y letra. En el estudio de las canciones seleccionadas se tuvieron en cuenta los tres últimos de los aspectos mencionados. Las reflexiones dedicadas a ellos en la última parte del trabajo se realizaron a la luz de la idea de la especificidad del lenguaje musical, en el que la relación personal entre el sujeto y el texto puede conducir a la percepción de la existencia de relaciones entre valores aparentemente opuestos. La lectura de los textos no conduce a la eliminación de la diferencia entre ellos. El rol que cumple es revelar fenómenos observables en el curso de la búsqueda de una forma de mantener la nostalgia como un valor de manera que no hiera a la persona.