Taniec jako instrument promocji państwa na forum międzynarodowym – rola tanga w argentyńskiej i urugwajskiej polityce i dyplomacji kulturalnej

Niniejsza praca magisterska poddaje analizie wykorzystanie tanga jako narzędzia promocji państwa w polityce kulturalnej i dyplomacji kulturalnej Argentyny i Urugwaju. Tango, które jest oficjalnie uznawane za wspólne dziedzictwo tych dwóch krajów, przeszło transformację od tańca portowych dzielnic i ucieczki od trudnej codzienności dla wykluczonych do tańca o międzynarodowej sławie, ważnego elementu turniejów tanecznych oraz symbolu kultury i tożsamości znad La Platy. Wspólny wpis tanga na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO w 2009 roku stał się punktem zwrotnym w instytucjonalnym ugruntowaniu jego międzynarodowej pozycji. W pracy przyjrzano się genezie, etymologii, ewolucji i znaczeniu tanga w kontekście kulturowym i prawnym. Przybliżono również zagadnienia soft power, brandingu narodowego oraz sposobom kreowania międzynarodowego wizerunku przez Argentynę i Urugwaj, również w oparciu o ich wspólne dziedzictwo, jakim jest właśnie tango. Przedstawiono także praktyczne aspekty polityki i dyplomacji kulturalnej, wskazując konkretne działania instytucji publicznych i programów rządowych wspierających promocję tanga na arenie międzynarodowej. Wnioski z przeprowadzonych badań sugerują, iż tango argentyńskie i urugwajskie to skuteczne narzędzie soft power, umożliwiające wzmacnianie pozytywnego wizerunku państwa, wspieranie eksportu kulturowego oraz budowanie relacji międzynarodowych. Praca jest potwierdzeniem, iż w nowoczesnej strategii wizerunkowej państw oraz dyplomacji, kultura jest bardzo ważnym filarem, a taniec jako jeden z elementów kultury może być doskonałym punktem wyjścia tworzenia owych strategii.

This master's thesis analyses the usage of tango as a tool for promoting the state in the cultural policy and cultural diplomacy of Argentina and Uruguay. Tango, which is officially recognized as the shared heritage of these two countries, has undergone a transformation from a dance of the port districts and an escape from the difficult everyday life of the excluded to a dance of international renown, an important element of dance competitions and a symbol of the culture and identity of the La Plata region. The joint inscription of tango on UNESCO's Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity in 2009 was a turning point in the institutional consolidation of its international position. The work examines the origins, etymology, evolution and significance of tango in a cultural and legal context. It also explores the issues of soft power, national branding and ways of creating an international image by Argentina and Uruguay, also based on their common heritage, which is tango. The practical aspects of cultural policy and diplomacy are also presented, pointing to specific actions taken by public institutions and government programmes supporting the promotion of tango on the international stage. The conclusions of the research suggest that Argentine and Uruguayan tango is an effective soft power tool, enabling the strengthening of a positive image of the state, supporting cultural exports and building international relations. The work confirms that culture is a very important pillar in modern image strategy and diplomacy, and dance, as one of the elements of culture, can be an excellent starting point for creating such strategies.