Zasada uti possidetis iuris w rozwiązywaniu sporów granicznych w Ameryce Łacińskiej na wybranych przykładach

Praca analizuje instrument prawnomiędzynarodowy jakim jest zasada uti possidetis iuris, bada jej genezę oraz to w jaki sposób przyczynia się ona do rozwiązania konfliktów granicznych w Ameryce Łacińskiej. Koncentruje się na dwóch przypadkach: konflikcie hondurasko - nikaraguańskim oraz gujańsko - wenezuelskim. Ukazane jest tło historyczne, które pozwala na zrozumienie przyczyn tych sporów. Poza tym, przeanalizowana została dokumentacja Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, która umożliwia dostrzeżenie odmiennego sposobu interpretacji zarówno faktów historycznych jaki i zastosowania uti possidetis przez państwa. W pracy zastosowano analizę następujących źródeł: aktów prawnych, dokumentów MTS, monografii, artykułów naukowych oraz źródeł internetowych.

The thesis analyzes the international legal instrument of the uti possidetis iuris principle, examining its origins and its contribution to resolving border conflicts in Latin America. It focuses on two case studies: the Honduras–Nicaragua conflict and the Guyana–Venezuela conflict. The historical background is presented to provide insight into the root causes of these disputes. Furthermore, the documentation of the International Court of Justice (ICJ) is analyzed to highlight the differing ways in which states interpret both historical facts and the application of uti possidetis. The methodology of the thesis relies on the analysis of the following sources: legal acts, ICJ documents, monographs, scholarly articles, and online sources.