Style i gatunki polskiej muzyki młodzieżowej w latach 1957-1973

Przedmiotem pracy jest proces recepcji rock and rolla, wiodący od wprowadzenia do Polski muzyki rockandrollowej do jej lokalnego ukształtowania jako dojrzałego języka artystycznej wypowiedzi. Dysertacja składa się z czterech rozdziałów przedstawiających metodologię oraz opisujących model recepcji rock and rolla w Polsce. Zaproponowany model recepcji wyjaśnia procesy przemian muzyki popularnej w Polsce, które przebiegają w trzech fazach: 1. bezpośredniej imitacji (1957–1963, mniej lub bardziej przyległe do zachodnich wzorców naśladowanie idiomu rock and rolla), 2. spolszczenia (1963–1967, polonizacja anglosaskich wzorców rock and rolla, a także pojawienie się oryginalnych propozycji stylistyczno-gatunkowych, które zaczęły odróżniać polską muzykę młodzieżową od jej zachodnich odpowiedników) oraz 3. twórczej reinterpretacji (1967–1973, przekształcanie idiomów popularnej muzyki zachodniej, cechujące się m. in. nasyceniem ich lokalną, adekwatną i ważką treścią). Tekstowi głównemu towarzyszą trzy aneksy, które uzupełniają treść części zasadniczej (komentarze dotyczące wybranych kontekstów omawianych zagadnień, tabele zestawiające omawiane w poszczególnych rozdziałach utwory i płyty oraz wybrane teksty piosenek wzmiankowanych w tekście głównym).