Transformation of China's export strategy after the accession to the World Trade Organisation and its international implications

Jako istotny element globalnej gospodarki, chińska polityka gospodarcza wobec zagranicy od dawna stanowi ważny obszar badań. Analizując ewolucję chińskiej strategii eksportowej, naukowcy mogą dostarczyć informacji na temat tego, w jaki sposób duża gospodarka strategicznie porusza się w globalnym systemie handlowym. Niniejszy artykuł analizuje tę transformację przez pryzmat teorii przewagi komparatywnej i integracji instytucjonalnej, ze szczególnym uwzględnieniem katalitycznej roli, jaką odegrało przystąpienie Chin do Światowej Organizacji Handlu (WTO) w 2001 roku. W badaniu tym argumentuje się, że awans Chin z peryferyjnego gracza do pozycji światowego lidera eksportowego nie był jedynie biernym wynikiem zasobów czynników produkcji, ale aktywnym, kierowanym przez państwo procesem wykorzystania i przekształcenia przewagi komparatywnej w ramach opartych na zasadach WTO. W niniejszej pracy tezowej dowodzi się, że wzrost gospodarczy Chin oparty na eksporcie stanowi przykład strategicznego zastosowania teorii przewagi komparatywnej, dynamicznie przekształconej poprzez integrację tego kraju ze Światową Organizacją Handlu (WTO). Analiza pokazuje, że przystąpienie do WTO zadziałało jak katalizator, utrwalając reformy krajowe i przyspieszając przejście Chin od eksportu opartego na pracochłonnych procesach do eksportu w coraz większym stopniu opartego na technologii. Sukces ten wywołał jednak znaczne tarcia, skłaniając Stany Zjednoczone i Unię Europejską do strategicznej rekalibracji polityki handlowej i ujawniając wewnętrzne wyzwania, takie jak zmiany demograficzne i uzależnienie od innowacji. W badaniu stwierdzono, że utrzymanie konkurencyjności Chin wymaga nowej strategii skoncentrowanej na dywersyfikacji rynku, wysokich standardach współpracy handlowej i lokalnych innowacjach.

As a vital component of the global economy, China’s economic foreign policy has long been a significant area of research. By analyzing the evolution of China’s export strategy, scholars can provide insights into how a major economy strategically navigates the global trading system. This paper examines this transformation through the dual lenses of comparative advantage theory and institutional integration, with particular focus on the catalytic role played by China’s accession to the World Trade Organization (WTO) in 2001. The research argues that China’s rise from a peripheral player to a global export leader was not merely a passive result of factor endowments, but an active, state-led process of leveraging and reshaping its comparative advantages within the rules-based framework of the WTO. This thesis argues that China’s export-led ascent exemplifies a strategic application of comparative advantage theory, dynamically reshaped through its integration into the World Trade Organization (WTO). The analysis demonstrates that WTO accession acted as a catalyst, locking in domestic reforms and accelerating China’s transition from labour-intensive to increasingly technology-driven exports. However, this success has generated significant friction, prompting strategic recalibrations in U.S. and EU trade policies and exposing internal challenges such as demographic shifts and innovation dependencies. The study concludes that sustaining China’s competitiveness requires a new strategy centred on market diversification, high-standard trade engagement, and indigenous innovation.