System wyparł śpiewaków pogrzebowych... O historii i praktyce śpiewania pieśni pogrzebowych na Mazowszu na przełomie XX i XXI wieku.

Głównym zagadnieniem poniższej pracy jest powszechna jeszcze w XX wieku tradycja czuwania oraz śpiewania przy zmarłym (od momentu śmierci do dnia pogrzebu) na ziemiach polskich. Przyglądam się temu zwyczajowi nie tylko jako elementowi większej całości, jaką jest dawny obrządek pogrzebowy, ale także jako doświadczeniu jednostkowemu, które analizuję na podstawie wywiadu z byłym śpiewakiem pogrzebowym. Na koniec staram się prześledzić historię pieśni żałobnych – kontekst ich powstania, zmiany, jakie przechodziły pod wpływem reform w łonie Kościoła oraz sposób, w jaki upowszechniły się na wsiach polskich.

The main issue of this paper is polish tradition of keeping guard and singing by the deceased (since death till the funeral), common in Poland up to the end of 20th century. I analyse this custom not only as a part of general polish burial practices, but also as an individual experience of funeral singers. I try to study the case by analysing my interview with a man who used to do this in the past. In the end I track the history of dirges – the background of its origins, changes they faced during reforms in the Catholic Church and the way they spread in Polish countryside