Innowacje i kontynuacje. Wrocławska szkoła szkła jako fenomen dydaktyczny

Praca podejmuje tematykę kształtowania się edukacji w zakresie szkła artystycznego w okresie powojennym w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Przedstawiony zostaje proces formowania się dydaktyki związanej z tzw. wrocławską szkołą szkła, rozumianą nie tylko jako środowisko akademickie, ale także unikatowa jednostka dydaktyczna. W pracy podkreślona jest unikalność i szczególny status modelu kształcenia artystycznego zarówno w Polsce jak i regionie. Autorka przedstawia najważniejsze sylwetki artystów- dydaktyków, którzy mieli największy wpływ na wprowadzenie i rozpowszechnianie wyjątkowego się profilu dydaktycznego (Stanisław Dawski, Zbigniew Horbowy, Eryka i Jan Drostowie). W pracy poruszane są również wątki współprac z ośrodkami szklarskimi oraz kontynuacji działań dydaktycznych po 1989 roku, dokonana zostaje analiza podobieństw oraz różnic w metodzie nauczania. Uwzględnienie przemian zachodzących w dydaktyce prezentuje nie tylko przepływ, ale także transformację wzorców technicznych i technologicznych pierwotnej kadry profesorskiej, które ukazane są w aktualnych programach studiów oraz w twórczości osób związanych z Akademią (Małgorzata Dajewska).

The work addresses the development of education in the field of artistic glass in the post-war period at the State Higher School of Fine Arts in Wrocław. It presents the process of forming the teaching methods associated with the so-called Wrocław school of glass, understood not only as an academic environment, but also as a unique teaching unit. The work emphasizes the uniqueness and special status of the artistic education model both in Poland and in the region. The author presents the most important figures of artists-teachers who had the greatest influence on the introduction and dissemination of this unique teaching profile (Stanisław Dawski, Zbigniew Horbowy, Eryka and Jan Drostowie). The work also discusses cooperation with glassmaking centers and the continuation of teaching activities after 1989, analyzing the similarities and differences in teaching methods. The consideration of changes in teaching presents not only the flow but also the transformation of technical and technological patterns of the original teaching staff, which are reflected in current study programs and in the work of people associated with the Academy (Małgorzata Dajewska).