Wpływ codziennego zapisywania zabawnych sytuacji i stylów humoru oraz humoru jako mocnej strony charakteru na poziom szczęścia i objawy depresji

Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu codziennego zapisywania zabawnych sytuacji, stylów humoru oraz humoru rozumianego jako mocnej strony charakteru na subiektywne poczucie szczęścia i objawy depresji. Inspiracją były badania zespołu Rucha i współpracowników (2018), które wskazywały, że krótkie interwencje dzienniczkowe mogą prowadzić do zwiększenia subiektywnego odczuwania szczęścia. W części teoretycznej przedstawiono pozytywne funkcje humoru, koncepcję stylów humoru Martina (2003) oraz ujęcie humoru jako mocnej strony charakteru w modelu VIA (Peterson i Seligman, 2004). Omówiono również wcześniejsze badania nad interwencjami opartymi na dzienniczkach pozytywnych zdarzeń oraz ich związek z poczuciem szczęścia i redukcją objawów depresji. Badanie eksperymentalne przeprowadzono na 163 osobach, z których do analiz włączono 111. Uczestników losowo przydzielono do trzech grup: zapisujących zabawne sytuacje z dnia, zapisujących zabawne sytuacje z dzieciństwa oraz do grupy kontrolnej. Mierzono m.in. style humoru (HSQ), subiektywne szczęście (SHS), humor jako mocną stronę charakteru (IPIP-VIA), optymalne i nieoptymalne wykorzystanie humoru (OUOU) oraz objawy depresji (PHQ-4). Pomiary wykonywano czterokrotnie: przed interwencją, bezpośrednio po niej, po 7 dniach oraz po 30 dniach. Wyniki wskazały, że zarówno zapisywanie zabawnych sytuacji z dnia, jak i z dzieciństwa wiązało się z krótkoterminowym wzrostem subiektywnego szczęścia oraz spadkiem objawów depresyjnych. Efekty były jednak umiarkowane i w części analiz nietrwałe. Styl humoru afiliacyjnego oraz humor jako mocna strona charakteru korelowały pozytywnie z poczuciem szczęścia i negatywnie z objawami depresji, natomiast humor samodeprecjonujący wiązał się z gorszym funkcjonowaniem psychicznym.

1

Praca dostarcza pierwszych danych o skuteczności dzienniczków humoru w polskim kontekście kulturowym, wskazując na ich potencjał jako prostych i niskokosztowych interwencji psychologicznych.