Kryzys społeczny jako przyczyna sukcesu politycznego partii skrajnej prawicy na przykładzie NSDAP i AfD

Przedmiotem niniejszej pracy jest analiza wpływu kryzysu społecznego na sukces polityczny partii skrajnej prawicy na przykładzie Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP) i Alternatywy dla Niemiec (AfD). Analizie porównawczej poddane zostały programy wyborcze, wypowiedzi działaczy oraz statystyki wyborcze i struktury elektoratów obu ugrupowań. W pracy porównano również techniki propagandowe i strategie komunikacyjne stosowane przez NSDAP i AfD. Przeprowadzona analiza wykazuje, że kryzysy społeczne, niezależnie od epoki historycznej, prowadzą do erozji zaufania obywateli do instytucji demokratycznych i polaryzacji nastrojów społecznych, zwiększając podatność społeczeństwa na retorykę partii skrajnych. Analizowane w pracy ugrupowania instrumentalizują lęki obywateli wywołane kryzysami i kreują poczucie egzystencjalnego zagrożenia, oferując wyborcom uproszczoną wizję przywrócenia porządku i bezpiecznej wspólnoty narodowej.