Wiedza pediatrów na temat rozwoju i zaburzeń mowy dziecka oraz kompetencji logopedy – stan obecny i potrzeby

Wprowadzenie: Celem pracy było zbadanie stanu wiedzy lekarzy pediatrów na tematy logopedyczne związane z rozwojem mowy dziecka oraz zaburzeniami rozwoju mowy dziecka, jak również na temat kompetencji logopedy pracującego z dziećmi. Ponadto celem było ustalenie potrzeb pediatrów w kwestii poszerzania wiedzy na temat logopedii, aby uzyskać wiedzę niezbędną do przygotowania odpowiednich materiałów, pomocy i szkoleń. Metody: Badanie zostało przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, techniką badania ankietowego. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz ankiety, udostępniony w wersji elektronicznej. W badaniu ankietowym wzięła udział grupa lekarzy pediatrów uczestniczących w konferencji stacjonarnej XII Forum Pediatrów w Warszawie, pediatrów należących do grupy zrzeszających lekarzy pediatrów na platformie Facebook oraz pediatrów, do których udało się dotrzeć za pośrednictwem innych osób. Rezultaty: Długość stażu pracy, a także miejsce zatrudnienia może mieć wpływ na poziom wiedzy lekarzy pediatrów na tematy logopedyczne. Ponadto pediatrzy mający ponad 20 lat doświadczenia osiągali niższe wyniki w pytaniach dotyczących ogólnych zagadnień logopedycznych w porównaniu do lekarzy pediatrów ze stażem poniżej 20 lat. Pediatrzy ze stażem ponad 20 lat osiągali niższe wyniki w pytaniach dotyczących kompetencji logopedy w porównaniu z pediatrami ze stażem pomiędzy 5 – 10 lat. Pediatrzy pracujący jednocześnie w szpitalu i przychodni osiągali wyższe wyniki w pytaniach dotyczących ogólnych zagadnień logopedycznych niż pediatrzy pracujący tylko w przychodni. Pediatrzy pracujący jednocześnie w szpitalu i przychodni osiągali wyższe wyniki niż pediatrzy pracujący tylko w szpitalu lub tylko w przychodni w pytaniach o kompetencje logopedy. Pediatrzy będący na różnych etapie rozwoju zawodowego nie różnili się poziomem wiedzy. Wnioski: Wyniki pokazują, że poziom wiedzy lekarzy pediatrów jest zróżnicowany. Niektóre pytania miały wysoki odsetek poprawnych odpowiedzi, ale były też takie, z którymi pediatrzy radzili sobie gorzej. Lekarze pediatrzy wykazują chęci i odczuwają potrzebę pogłębiania wiedzy, a także wymieniają konkretne działy tematyczne, które chcieliby zgłębić w celu skuteczniejszego niesienia pomocy swoim pacjentom. Badani niejednokrotnie wskazywali, że przydatne byłyby dla nich materiały pomagające w szybkim wykryciu problemów związanych m.in. z mową i wymową, aby wiedzieć, kiedy zalecić pacjentowi konsultację logopedyczną.

Introduction: The aim of this thesis was to investigate the level of knowledge of paediatricians regarding children’s speech development and children speech development disorders. The aim was also to identify the needs of paediatricians in terms of expanding their knowledge of speech therapy to create suitable materials, aids and training programmes. Methodology: The study was conducted using a diagnostic survey method. The technique used was a survey. The research tool was an original survey questionnaire, which was shared electronically. Participants at the XII Forum Pediatrów conference hosted in Warsaw completed the survey. It was also completed by the members of a Facebook group uniting paediatricians from Poland, as well as paediatricians who could be reached through other people. Results: Years of experience and workplace may affect paediatricians’ knowledge of speech therapy topics. Furthermore, paediatricians with over 20 years' experience achieved lower scores on questions about general speech therapy topics than paediatricians with less than 20 years' experience. Paediatricians with more than 20 years' experience achieved lower scores in questions about speech therapist competences than those with between 5 and 10 years' experience. Participants working in both hospitals and clinics achieved higher scores in general speech therapy questions than those working exclusively in clinics. Those working in both hospital and clinic settings achieved higher scores in questions about speech therapist competences than those working exclusively in hospital or clinic settings. The level of knowledge of the study participants was not determined by their stage of career development. Conclusion: The level of knowledge among paediatricians of speech therapy topics varied. Some questions received a high proportion of positive answers, while others received lower scores. Generally, paediatricians want to gain a deeper understanding of speech therapy. They also listed several topics that would interest them, enabling them to help their patients more effectively. The respondents also indicated that materials helping them to quickly detect speech and language disorders would be useful, as it would allow them to recommend speech therapy consultations when necessary.