Pozycja ciała dziecka a wokalizacja rodzica. Czy rodzice mówią do swoich dzieci więcej lub mniej w zależności od pozycji dziecka?

Celem pracy była analiza zależności między ilością mowy rodzica, pozycją ciała niemowlęcia a jego wiekiem (9 i 12 miesięcy). Dotychczasowe badania sugerują, że zróżnicowane możliwości motoryczne niemowlęcia decydują o charakterze jego interakcji z otoczeniem i innymi ludźmi. Nie ukazały się jednak jeszcze żadne badania skupiające się na powiązaniu ilości mowy rodzica z pozycją ciała niemowlęcia. W moim badaniu przyjmuję dwie hipotezy: 1) rodzice mówią do niemowląt więcej, gdy te znajdują się w pozycji siedzącej w porównaniu do innych pozycji ciała oraz 2) rodzice mówią więcej do niemowląt dwunastomiesięcznych, niż do dziewięciomiesięcznych. Analiza pozycji siedzącej oddzielnie od reszty pozycji wynika z wskazywanej w literaturze istotności tej pozycji w kontekście interakcji niemowlęcia z otoczeniem. Analiza opierała się na analizie udziału mowy rodziców oraz pozycji ciała niemowląt podczas sesji, w trakcie których badani mogli swobodnie mówić i przyjmować różne pozycje ciała. Stosując liniowy model mieszany dla otrzymanych danych, wykazuję brak istotnych efektów głównych oraz interakcji między ilością mowy rodzica, pozycją ciała niemowlęcia a wiekiem niemowlęcia. Uzyskane przeze mnie wyniki sugerują, że istotnym czynnikiem, mającym wpływ na ilość wokalizacji rodzica, były warunki sesji badawczych; lub że bezpośrednio jest ona zależna od innej aktywność niemowlęcia niż jego pozycja ciała, np. od wokalizacji niemowlęcia. Konieczne są jednak dalsze badania w tym kierunku.

The aim of the thesis was to investigate the relation between the amount of parental speech, infant's body posture and infant's age (9 and 12 months). Previous research suggests that infants' diverse motor abilities influence how their interactions with environment, as well as with parents look. However, no studies have yet focused on the relationship between the amount of parental speech and the infant's body posture. My two main hypotheses are: 1) the amount of parental speech is increased, when infants are in the posture of independent sitting, compared to other body postures and 2) the amount of parental speech is increased for 12-month old infants, compared to 9-month infants. The analysis of the sitting position separately from other positions stems from its significance highlighted in the literature in the context of infant interaction with the environment. Analysis was based on examining the proportion of parental speech and infants' body postures during sessions, in which participants were freely moving their bodies and deciding when to produce speech. Using a linear mixed model, I found no significant main effects or interactions between the amount of parental speech, infants' body posture, and infants' age. The results suggest that a factor influencing the amount of parental speech might has been the conditions of the experimental sessions, or that parental speech may be directly dependent on some other aspect of infant activity rather than body posture, for example, infant's vocalizations. Further research in this area is necessary.