NIEDOPUSZCZALNOŚĆ CESJI WIERZYTELNOŚCI ZE WZGLĘDU NA WŁAŚCIWOŚĆ ZOBOWIĄZANIA

W pracy przedstawiono dotychczasowy dorobek doktryny oraz orzecznictwa odnoszący się do pojęcia „właściwość zobowiązania” w kontekście niedopuszczalności przelewu wierzytelności. Na potrzeby wskazanej problematyki praca rozpoczyna się od przytoczenia najważniejszych cech regulacji dotyczących cesji. Jednocześnie pokrótce opisano pozostałe, wynikające z art. 509 k.c., negatywne przesłanki dopuszczalności przeniesienia wierzytelności – wyjątki ustawowe i zastrzeżenie umowne oraz zarysowano skutki naruszenia owych przesłanek. Część pracy dotycząca działalności doktryny opisuje dotychczasowe próby zdefiniowania i skategoryzowania przedmiotowego pojęcia, przy zastosowaniu metody dogmatycznoprawnej oraz historycznoprawnej. Przy wykorzystaniu tych metod przedstawione zostają – niepodejmowane szerzej – rozważania dotyczące relacji właściwości zobowiązania oraz natury stosunku. Następnie przedstawiono dorobek orzeczniczy w szczególności Sądu Najwyższego i skonfrontowano go z krytycznymi poglądami doktryny. Takie opisanie problematyki przewidzianej tematem pracy miało wyjść naprzeciw potrzebom praktyki, bowiem dotychczasowa próba pogrupowania odpowiednich rodzajów wierzytelności nie przynosiła zadowalających skutków. Ostatnia część pracy dotyczy natomiast rozważań dotyczących ewentualnej możliwości zmiany charakteru zobowiązania za zgodą dłużnika.