Koncepcje i narzędzia badania poczucia własnej skuteczności (self-efficacy) w odniesieniu do kompetencji informacyjnych

W XXI wieku uczelnie i funkcjonujące w ramach nich biblioteki skupiać się muszą już nie tylko na dostarczaniu studentom źródeł informacji, ale przede wszystkim na przekazywaniu wiedzy oraz kształtowaniu umiejętności i postaw, które ułatwiają ich samodzielne wyszukiwanie, ocenę, przetwarzanie, wykorzystywanie oraz dalsze udostępnianie. Kształcąc kompetencje informacyjne, musimy mieć jednakże świadomość, że po stronie studentów leży również szereg warunków, które mogą pomagać w poruszaniu się w świecie informacji lub je utrudniać. Jednym z nich jest poczucie własnej skuteczności (ang. self-efficacy), którego badaniom poświęcony jest niniejszy tekst. Przedstawiona zostanie koncepcja poczucia własnej skuteczności, wypracowana w drugiej połowie XX wieku przez kanadyjskiego psychologa Alberta Bandurę, oraz znaczenie postrzegania własnej skuteczności dla korzystania z internetu oraz w kontekście kompetencji informacyjnych. Następnie opisane zostały narzędzia badania self-efficacy kompetencji informacyjnych, w tym szeroko stosowane IL-HUMASS i ILSES. Zostały one porównane, biorąc pod uwagę zawartość skali badawczych oraz przyjęte w kwestionariuszach rozwiązania metodologiczne.