Economic Cooperation between the European Union (EU) and the African Union (AU). Single Market vs. African Continental Free Trade Area (AfCFTA). Challenges, Mutual Benefits, and Lessons Learned

Niniejsza praca magisterska bada współpracę gospodarczą między Unią Europejską (UE) a Unią Afrykańską (UA), koncentrując się na analizie porównawczej Jednolitego Rynku UE i Afrykańskiego Kontynentalnego Obszaru Wolnego Handlu (AfCFTA). Wykorzystując badania o metodologii mieszanej z ankietami i wywiadami, badanie analizuje wyzwania, wzajemne korzyści i wnioski wyciągnięte z tych ram integracji gospodarczej. Badanie identyfikuje znaczące wyzwania strukturalne, w tym dysproporcje gospodarcze (PKB UE wynoszące 17,9 biliona euro w porównaniu z 3,1 biliona euro w Afryce), fragmentację polityczną (UE angażuje się z Afryką poprzez pięć różnych Umów o Partnerstwie Gospodarczym), luki w zdolnościach instytucjonalnych oraz asymetryczną siłę negocjacyjną. Te czynniki tworzą relację, w której Afryka głównie eksportuje surowce, jednocześnie importując towary przemysłowe, utrwalając wzorce zależności. Pomimo tych wyzwań, oba regiony czerpią ważne korzyści. Afryka zyskuje dostęp do rynków, inwestycje i wsparcie techniczne, przy czym UE odpowiada za 45% bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Afryce. UE zabezpiecza krytyczne zasoby (35% swojej ropy naftowej i 20% kluczowych minerałów), rozszerza rynki i wpływy geopolityczne poprzez inicjatywy takie jak Global Gateway o wartości 300 miliardów euro. Praca magisterska wyciąga wnioski z obu modeli integracji. Jednolity Rynek UE pokazuje znaczenie silnych instytucji, harmonizacji regulacyjnej i stopniowej integracji, zwiększając handel wewnątrzunijny o 10-15%. Tymczasem implementacja AfCFTA ujawnia krytyczną potrzebę rozwoju infrastruktury, budowania potencjału i zmniejszenia zależności zewnętrznych. Badanie rekomenduje reformę ram partnerstwa, wzmocnienie implementacji AfCFTA poprzez ulepszone mechanizmy instytucjonalne, promowanie zrównoważonych korzyści gospodarczych przez przemysł o wartości dodanej oraz eksplorację nowych obszarów współpracy w energii odnawialnej, technologii cyfrowej i innowacjach. Konkluduje, że aby współpraca UE-UA była transformacyjna, musi ewoluować poza tradycyjną dynamiką dawca-odbiorca w kierunku prawdziwego partnerstwa równych.

This thesis examines economic cooperation between the European Union (EU) and the African Union (AU), focusing on a comparative analysis of the EU Single Market and the African Continental Free Trade Area (AfCFTA). Using mixed-methods research with surveys and interviews, the study investigates challenges, mutual benefits, and lessons learned from these economic integration frameworks. The research identifies significant structural challenges, including economic disparities (EU's GDP of €17.9 trillion versus Africa's €3.1 trillion), policy fragmentation (with the EU engaging Africa through five different Economic Partnership Agreements), institutional capacity gaps, and asymmetrical negotiating power. These factors create a relationship where Africa primarily exports raw materials while importing manufactured goods, perpetuating dependency patterns. Despite these challenges, both regions derive important benefits. Africa gains market access, investment, and technical support, with the EU accounting for 45% of foreign direct investment to Africa. The EU secures critical resources (35% of its crude oil and 20% of key minerals), expanding markets, and geopolitical influence through initiatives like the €300 billion Global Gateway. The thesis draws lessons from both integration models. The EU Single Market demonstrates the importance of strong institutions, regulatory harmonization, and gradual integration, having increased intra-EU trade by 10-15%. Meanwhile, AfCFTA implementation reveals the critical need for infrastructure development, capacity building, and reduced external dependencies. The study recommends reforming partnership frameworks, strengthening AfCFTA implementation through enhanced institutional mechanisms, promoting balanced economic benefits through value-added industries, and exploring new cooperation areas in renewable energy, digital technology, and innovation. It concludes that for EU-AU cooperation to be transformative, it must evolve beyond traditional donor-recipient dynamics toward a genuine partnership of equals.