Relabelling Schizophrenia: Investigating the Impact of Diagnostic Labels on Stigma

Schizofrenia jest jedną z najbardziej stygmatyzowanych chorób psychicznych z różnych powodów, w tym z powodu etymologii, niemożności odniesienia objawów, mitów i przekłamań w mediach. Niektóre kraje w Azji przeformułowały chorobę, aby przeciwdziałać temu uprzedzeniu, z pewnym powodzeniem. W tym badaniu próbowano sprawdzić, czy ponowne etykietowanie, a także dostarczanie wiedzy na temat symptomów schizofrenii może przeciwdziałać uprzedzonym postawom osób mówiących po angielsku. Uczestnikom pokazano winietę pacjenta ze schizofrenią (N = 582) i podzielono ich losowo na pięć grup, przy czym stanowi winiety nadano różne etykiety (schizofrenia, zespół salience, brak etykiety). Było to badanie eksperymentalne sprawdzające, czy etykieta prowadzi do bardziej negatywnych postaw niż inna etykieta lub jej brak. Ponadto, aby zbadać, czy dostarczanie informacji o objawach zmniejszy stygmatyzację wobec schizofrenii. Ostatecznie etykieta schizofrenii nieznacznie pogorszyła nastawienie do funkcjonowania społecznego, ale nieznacznie poprawiła przekonania na temat schorzenia w porównaniu z etykietą zespołu salience lub brakiem etykiety. Dlatego schizofrenia może wywoływać mniej indywidualnego obwiniania, ale oznacza mniej pozytywne funkcjonowanie społeczne w porównaniu z brakiem etykiety lub alternatywną etykietą. Teza ta dodaje oliwy do ognia w debacie na temat tego, czy zmienić etykietę schizofrenii; jednak wszelkie korzyści, jakie wniosłaby nowa alternatywna etykieta, musiałyby być poparte edukacją publiczną. Poprawiłoby to nastawienie do choroby i powstrzymałoby nową etykietę przed doświadczaniem tej samej stygmatyzacji, z którą zmaga się schizofrenia. Należy przeprowadzić dalsze badania, aby sprawdzić, w jaki sposób alternatywna etykieta z dodatkową wiedzą wpłynęłaby na starszą lub mniej wykształconą populację.

Schizophrenia is one of the most heavily stigmatised mental illnesses for a variety of reasons, including its etymology, unrelatability of symptoms, myths and misrepresentations in media. Some countries in Asia have reworded the illness to counteract this prejudice with some success. This study attempted to see if a relabelling as well as providing knowledge about schizophrenia's symptomatology could counteract prejudicial attitudes for English speakers. Participants were shown a vignette of a patient with schizophrenia to participants (N = 582) and split them at random amongst five groups, with varying labels given to the vignette's condition (schizophrenia, salience syndrome, no label). This was an experimental study testing whether a label leads to more negative attitudes than a different or no label. Also, to investigate whether providing information about symptoms would decrease stigma towards schizophrenia. Ultimately, the label of schizophrenia slightly worsened attitudes towards social functioning but marginally improved beliefs about the condition compared to the label of salience syndrome or no label. Therefore, schizophrenia may elicit less individual blaming, but connotes less positive social functioning, compared to no label at all, or an alternative label. The thesis adds fuel to the debate of whether to relabel schizophrenia; however, any benefits a new alternative label would introduce would have to be supported by public education. This would improve attitudes towards the illness and stop the new label from experiencing the same stigma that schizophrenia struggles with. Further research should be conducted to see how an alternative label with additional knowledge would influence an older or less educated population.