Kurpie. Antropologiczno-historyczne studium kształtowania się tożsamości grupowej

Praca przedstawia mechanizmy kształtowania tożsamości kulturowej Kurpiów, młodej, od II połowy XVII w. społeczności, zasiedlającej lesisty obszar północno-wschodniego Mazowsza. W stosunku do źródeł zastosowano metodę analizy dyskursywnej, dzięki której dla kilku okresów historycznych: XVIII w., okres zaborów, lata 20. i 30. XX w. i powojenna współczesność, dzięki której wyłoniono zespoły zworników dyskursu, decydujących o tożsamości regionalnej. Kluczową kategorią badawczą była pamięć rodzinna i zbiorowa oraz sposoby jej przekazywania. Dzięki niej Kurpie do dzisiaj zachowali rodzimy kapitał kulturowy oparty o przekazywane z pokolenia na pokolenia wartości tradycyjne.